Ik wijs alleen maar

Jonas wijst tegenwoordig naar alle objecten die er wat hem betreft toe doen. Wij zeggen dan braaf na wat hij aanwijst en zo houdt hij ons aan een touwtje. Behalve duidend wijzen doet Jonas ook aan grensbepalend wijzen: “Ik wijs nu naar een blik thee waarvan ik weet dat ik er niet aan mag komen, toch papa?” Meestal voorafgegaan door een schuldbewuste blik.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *