Woensdag zijn we naar het stadsdeelkantoor gegaan voor de bijschrijving van Jonas in mijn paspoort. Jonas was niet de enige baby daar, er waren er nog vier(!) in de wachtruimte. Die hebben dus allemaal een pasfotosessie doorstaan. Tegen de tijd dat we aan de beurt waren was Jonas in diepe slaap. De pasfoto werd zonder meer geaccepteerd. Wel hing de ambtenaar lang boven de kinderwagen om vast te stellen of de slapende Jonas inderdaad het jongetje was dat was afgebeeld op de foto. De ambtenaar vond het moeilijk: ‘ze lijken allemaal op elkaar he’. Als blije moeder was ik het hiermee oneens maar ik zweeg beleefd. De ambtenaar haalde er een tweede, onafhankelijke waarnemer bij (zijn collega) om de identiteit van Jonas vast te stellen. Trots schoof ik de wagen naar de collega, ook hij dook voorover in de wieg. ‘Ja dat is hem hoor, geloof ik’. Hmm. Gelukkig gaan de ambtenaren niet met ons mee op vakantie. Woensdag wordt Jonas’ foto bijgeplakt in mijn paspoort.