Wat een mooi, zonnig pinksterweekend hebben we achter de rug. We hebben het rustig aan gedaan in de achtertuin (nou ja de kinderen dan): lekker kledderen met zand en water, voetballen, schommelen, aan de nieuwe rekstok+ringen hangen.

We maakten alleen een paar fietstochtjes, die dienden slechts als alibi om op een terras te komen. Zaterdag hebben we ijs gegeten bij de salon hier vlakbij. Jonas moest er van ons eerst een flink eind voor omfietsen.

Zondag zijn we met een fikse omweg naar ’t Bluk gefietst voor een vers stuk appeltaart. De taart was nog warm, het was hemels. Nadat Jonas het had opgeschrokt (wij waren nog niet eens klaar) vroeg hij: ‘krijgen we nou nog een toetje?’ Grrr, zou je hem niet, die sprinkhaan.