vanochtend stond de televisie aan,
mijn tas lag omgekeerd op het kleed,
alle spullen eruit,
mijn lunch-appel was opgegeten,
mijn make-up tas eveneens omgekeerd.
Hannah had lippenstift gesmeerd op haar lippen,
en op haar nagels;
en op haar wangen;
en op haar benen.
Jonas en Hannah hielden allebei triomfantelijk een zuurstokje in de hand.
Gekregen uit de kerstboom bij Opa Huub en Oma Elly.
Moest bewaard worden.
Weliswaar niet aangebroken,
maar wel zelf uit de kast gehaald,
staand op krukje.

Dit alles is streng verboden.
Toen ik ze vermanend toesprak (where to begin?)
varieerden de reacties van:
‘Stomkop!’ (J)
tot
krijsen (H) toen ik de afstandbediening uit haar kleverige klauwtjes bevrijdde
J: ‘Hannah heeft me uitgelokt’
H: ‘Jonas heeft me uitgelokt’
tot
‘Jezus zegt dat er vrede op aarde moet zijn.'(J)

Hmpf, die kerstgedachte moest bij mij nog even rijpen, zo op de maandagochtend.

Onze partners in crime