Dit is voor ons zo’n vertrouwd gezicht dat ik de foto graag wil plaatsen:

de twee wiegelende koppies van onze kinderen in de bakfiets, die onder het fietsen wijzen en praten. Af en toe kijken Jonas of Hannah naar ons omhoog voor oogcontact. Zo nu en dan moeten we wat ledematen terug de bak in duwen, vooral Hannah houdt ervan om cool een pootje over de rand te laten bungelen. Af en toe buigt Hannah zich naar Jonas om hem te knuffelen, of ze slaat haar armpje om hem heen. Niet altijd met wederzijdse instemming. Gelukkig is het makkelijk om ze al fietsende uit elkaar te halen als dat nodig is. Wat een fantastisch ding die bakfiets. We gebruiken hem bijna dagelijks en we hebben er al zoveel plezier van gehad!