Vandaag vierden we onze tweede Koninginnedag in Bussum. Die van vorig jaar viel een beetje in het water, dus dit jaar ben ik met de kinderen ’s ochtends vroeg goed voorbereid op pad gegaan. Jonas en Hannah hadden allebei een prachtig versierde muts op van de Sterrendaalders, een vlaggetje in hun hand en gekrijte vlaggetjes op hun wangen en voorhoofd.
Eerst naar het gemeentehuis van Bussum, daar opende de burgemeester de dag en een oud-strijder hees de Nederlandse vlag samen met twee padvinders (land en zee). De fanfare speelde het volkslied en nog wat swingender nummers. Jonas vond de fanfare en de fontein (staat er altijd-!-) het mooist. Hannah keek naar mensen en vooral naar andere kindjes. Op het plein bij het gemeentehuis zei de burgemeester ‘Hallo’ tegen ons toen hij naar de vlag wandelde, en van een medewerkster van de gemeente kregen de kinderen een oranje heliumballon. Hannah kreeg er zelfs twee, ik was bang dat ze op zou stijgen. Kortom, de dag was toen al geslaagd.
Het was nog een behoorlijk officieel gedoe met oud-strijders en mensen met koninklijke onderscheidingen. Ik kleunde van schrik mis bij het hoera roepen voor de Koningin: na ‘Leve de Koningin’ wilde ik hoera-hoera-hoera roepen zoals ze in de Tweede Kamer doen, maar je blijkt steeds te moeten wachten tot de burgemeester roept ‘Leve de Koningin’ en daarna pas ‘Hoera’ brullen. De Bussumse stiff upper lips draaiden hun geplooide nekken misprijzend mijn kant op. De straf bestond eruit dat we werden overgeslagen bij het uitdelen van de jus d’orange en oranjebitter, maar ik ben gelukkig niet met kinderen en al het dorp uit gejaagd voor deze faux pas ;-).
Daarna begonnen we gedrieën aan de Bussumse vrijmarkt, waar verrassend veel bruikbaars te koop aangeboden werd. Ik heb een paar kleertjes, speelgoed en boekjes gescoord voor de kinderen. Verder heb ik nog keihard onderhandeld over een rieten mand voor mijn aardappelen (gelukt). Er werden twee mensen (vrouwen, natuurlijk) erg boos dat ik hun waar (resp. garage en vrachtwagen) niet wilde kopen na het informeren naar de prijs. Ik op mijn beurt heb spijt dat ik twee waren (resp. garage en tafeltje+stoeltjes) heb laten schieten :-). Jonas vond het maar niks die vrijmarkt ‘We moesten HEEL ver lopen papa, de HELE tijd!’ beklaagde hij zich achteraf. Hannah daarentegen was in een uitstekend humeur en leek van de festiviteiten te genieten. Ik heb Alex gebeld om me te komen helpen met Jonas toen die enorm begon tegen te stribbelen. Terwijl we op hem wachtten heb ik de kinderen omgekocht met popcorn en appelsap en Alex heeft zich daarna over Jonas ontfermd.
’s Middags zijn we lekker in de tuin gebleven, de kinderen hebben gespeeld en geslapen tussen de middag. Laat in de middag hebben we nog een ijsje gegeten volgens de traditie, want ja, alles dat je twee jaar achter elkaar doet is voor een driejarige een traditie.
