Zondagmiddag zijn we even naar speeltuin Heidezicht geweest. We merken dat we zo langzamerhand geïntegreerd raken in Bussum want we kwamen allerlei bekenden tegen, dat was erg gezellig. Terwijl we met de kinderen wachtten op bestelde taartjes heeft Alex een aantal prachtige portretten gemaakt waaronder deze twee.
Het wordt traditie: op de jaarlijkse laatste studiedag van school gaan we met zijn vieren naar Speelpark Oud Valkeveen. Er was dit jaar hard gewerkt aan nieuwe attracties, waaronder een spectaculaire vierbaansglijbaan, en een aantal attracties was opgeknapt. De kinderen hebben heerlijk gespeeld (en eerlijk is eerlijk, Alex ging grif mee met Hannah op de glijbaan op het stormbaanluchtkussen greep ik mijn kans).
De St.Vitusschool doet niet aan Moeder- of Vaderdag maar aan Ouderdag. Dit blijkbaar om ongemakkelijke situaties door uiteenlopende gezinssamenstellingen te voorkomen. Jonas en Hannah hadden allebei flink geknutseld. Jonas had bloemen gemaakt in twee kleine vaasjes, ze staan te prijken op tafel. Hannah had een doorkijkkunstwerk gemaakt met een vlinder erop, dat hangt nu op het raam.
Daarbij had Hannah een tekening gemaakt van ons gezin. De twee roze figuren zijn Hannah (klein) en ik (groot). De twee zwarte figuren zijn Jonas (klein) en Alex (groot). Ja, kijkt u maar eens goed hoe de de verhoudingen hier volgens Hannah liggen!
Vorige week kregen we post uit Sesamstraat. In de enveloppe zaten een foto die gemaakt is na de opnames (erg lelijk, helaas) en het uitzendschema. Jonas en Hannah zitten in drie verschillende verhaaltjes. Elk van de verhalen is op drie data te zien. Op doordeweekse dagen wordt Sesamstraat twee keer uitgezonden en in het weekend één keer per dag (bent u daar nog? Het lijkt wel een Wiskunde-opgave).
Om kort te gaan, zet u voor de televisie op:
16 juli 2013 verhaaltje 1 ALLEEN ‘S OCHTENDS EN ‘S MIDDAGS
19 juli 2013 verhaaltje 2 ALLEEN ‘S OCHTENDS EN ‘S MIDDAGS
21 augustus 2013 verhaaltje 3
15 september 2013 verhaaltje 1
17 september 2013 verhaaltje 2
20 oktober 2013 verhaaltje 3
12 november 2013 verhaaltje 1
14 november 2013 verhaaltje 2
19 december 2013 verhaaltje 3
Wij zitten klaar!
We zouden op het blog haast voorbij gaan aan onze heerlijke meivakantie in Drenthe. We hadden geluk met het weer in die week en we hebben genoten van het buitenleven. Hannah heeft zelf leren schommelen in de vakantie, AAAAAH! Wat houden we nu veel tijd over zeg.
We hebben flink gefietst, met Jonas op zijn eigen fiets naast me, terwijl Hannah het rijk alleen had in het fietskarretje. Drie fietstochten hebben we gemaakt, waarvan de langste ruim 21 kilometer! Stoer hoor. Hannah heeft zich ook laten gelden: ze heeft een aantal wandelingen met ons gemaakt. De langste was 6,5 kilometer. Tot zover de opschepperij.
Opa Huub en oma Elly zijn langs gekomen om de verjaardag van opa Huub in de luwte te vieren. Met hen hebben we geluncht in een theehuis in het bos, ook daar gingen we op de fiets naartoe. In het huisje hebben we spelletjes gespeeld (oma Elly won ze eens niet allemaal!).
Ook zijn we voor de tweede keer, exact een jaar na dato, naar Dierenpark Emmen geweest. Daaraan zagen goed hoeveel meer uithoudingsvermogen de kinderen dit jaar hebben ten opzichte van vorig jaar, ze hadden nog genoeg energie voor de speeltuin aan het einde. In de dierentuin genoot Jonas van de apen en de vlinders, maar minstens zo graag keek hij naar watervallen, fonteinen en bruggetjes (en naar de beren die daar soms hinderlijk vóór staan). Hannah vond de pinguïns en de flamingo’s het mooist, en het aapje met het speentje. Maar voor haar is het vooraleerst een mensentuin. Hannah keek haar ogen uit naar exemplaren van de homo consumens. Volkomen terecht, er liepen daar heel wat bijzondere specimen rond.
Vrijdag kwam Hannah hand in hand met een vriendinnetje de school uit. Ze vroeg of ze bij Bailey mocht spelen. Yentl, de moeder van Bailey (en Gino) keek bedenkelijk. Het kon niet, tot teleurstelling van de meisjes. Alex bood aan dat de dames wel bij ons terecht konden. Bailey ging blij mee in de bakfiets, Jonas op zijn eigen fiets ernaast. Ze hebben eerst een broodje gegeten in de tuin, en daarna heerlijk samen gespeeld. Jonas mocht ook een beetje meedoen, maar niet teveel. Een geheel nieuwe krachtsverhouding dus!
De tweede etappe was trakteren op school. We hadden gevraagd of het vrijdag mocht zodat Alex erbij kon blijven. Juf Myrthe ging met frisse tegenzin akkoord, zoals gewoonlijk.
We hadden het onszelf iets gemakkelijker gemaakt dit jaar: soesjes gehaald bij de bakker, vlaggetje erin, klaar!
Alex had zich goed geïnstalleerd in de klas (rug naar het raam) om het geheel te kunnen vastleggen. Halverwege het hele ritueel, dat een uur in beslag neemt, ging de deurklink aarzelend omlaag. De deur ging op een kiertje en daar stak voorzichtig het hoofd van Hannah om de hoek. Ze mocht even kijken van juf Marjolijn (desgevraagd). Na een korte inspectie ging ze tevreden terug naar haar eigen klas.
De soesjes gingen erin als,.. ja, soesjes. Behalve die van Ky-mani, die ging erin als moes. Hij heeft hem even goed met smaak opgegeten tot de laatste spetter. De (kunst)taart die normaal gesproken in het midden staat, was in de klas van Hannah waar een ander kind zijn verjaardag vierde, vandaar alleen waxinelichtjes op tafel. Na het trakteren in eigen klas is Jonas met Gino en Milou de klassen rond geweest.
Jonas zijn zesde verjaardag is in etappes gevierd. De zondag voorafgaand hebben we het gevierd met het gezin, de familie, en met Boaz en Maickel. Voor het eerst konden we niet echt naar buiten met zijn verjaardag (heel even slechts), maar binnen hebben we het gezellig gemaakt. Jonas was wederom een blije en dankbare jarige, geen hysterische taferelen maar lekker spelen en kletsen met de verjaarvisite.
Na het feestje gingen Jonas en Hannah spelen met de cadeaus. Alex en Jonas hebben wel anderhalf uur geknutseld om alle Lego in elkaar te zetten. Jonas was BLIJ! Hij dróómt in Lego. 
Vorig jaar, toen hij vijf jaar werd, wilde Jonas nog niets weten van een verjaardagspartijtje.
Dat was dit jaar wel anders. Al geruime tijd circuleerden de namen van de uitverkoren vriendjes die Jonas wilde uitnodigen. We hadden de limiet op zes gesteld, en het viel Jonas nog niet mee om zijn selectie te beperken. Uiteindelijk kwam hij eruit en werden Julian, Marnix, Jelle, Siem, Ky-Mani en Bryan uitgenodigd.
We besloten er een piratenfeestje op de Bussumse heide van te maken. Jonas’ vriendjes mochten verkleed komen als ze wilden, en de meesten deden dat ook, hoewel er niet alleen piraten, maar ook een ninja over de vloer kwamen. Jonas en Hannah zelf waren natuurlijk ook in piratenkostuum. En tante Marjolein kwam op bezoek, zo werd het feest voor Jonas nog groter.
Nadat alle vriendjes na aankomst hun kado ergens in de woonkamer hadden verstopt en Jonas ze onder onze koud/warm-aanwijzingen een voor een terugvond, gingen we gebakjes eten en limonade drinken. De meesten hadden hun moorkop of tompouce in een oogwenk op. 
Na deze suikerkick laadden we iedereen in de auto om naar de Bussumse heide te rijden – er bleken vijf kinderen naast elkaar op de achterbank te passen, als ik tenminste de schoenlepel hanteerde om ze erin te krijgen. Jonas mocht voorin zitten en Eveline, Hannah en Marjolein kwamen op de fiets achter ons aan.
Bij de heide aangekomen verloor ik de roedel direct uit het oog, want ze galoppeerden zonder talmen naar de ‘speelboom’. Deze werd als piratenschip in gebruik genomen. Wat ze niet wisten, was dat ik daar ’s ochtends een brief van de Vergeten Piraat had begraven. Toen ze de brief na enkele hints hadden gevonden, ging de pitratenbende in gezwinde spoed de heide over, op zoek naar de volgende verstopte aanwijzingen. De speurtocht liep af en toe vertraging op, want de meesten sleurden veel te grote takken en boomstammen mee, waar kennelijk ook nog iets mee moest gebeuren. Onderweg hebben we op de hei een partijtje schaapskooi-panna gespeeld.
Uiteindelijk vond Jonas zelf de schat en die bleek gevuld te zijn met chocoladekoekmunten en verrekijkers gemaakt van stickervellen. De kinderen waren er blij mee. Nadat ze de munten hadden opgegeten, bouwden ze van een buitengewoon grote hoeveelheid takken een provisorische hut. En we besloten het feest met een pannenkoekpicknick.
De tak van een grote boom, vlak voordat hij brak en bijna drie zesjarigen bedolf…
Jonas vond dat zijn partijtje zeer geslaagd was. Ook voor ons was het een heel geslaagde dag. ZIjn vriendjes hadden er zonder uitzondering veel zin in, en we hebben ze allemaal blij thuis gebracht. ’s Avonds ging onze jarige job voldaan slapen.
