Jonas en Hannah sloten vrijdag een project af over piraten. Twee weken lang heeft alles in de klas in het thema gestaan van piraten, van taal tot knutselen en van rekenen tot gym. De juffenverjaardag werd dus een piratenfeest. ’s Morgens moesten de kinderen verzamelen op het kleuterplein achter de school. Toen iedereen zat stormden er zes vervaarlijke zeeboeven de arena in. Piraat Marjolijn had een schat gestolen, maar de andere schurken wilden hem afpakken.

Uiteindelijk kreeg elke piraat een eigen schat mee naar de klas, zoals dat gaat bij kleuters. In de eigen groep werd het feest voortgezet, met een piratenlied, piratendans en met haaievlaai en zeewater. Daarna kwam de broer van Woeste Willem langs, die gaf een voorstelling voor alle groepen in de gymzaal. Aan het einde van de ochtend kregen de mini-piraatjes allemaal een gouden dukaat mee naar huis.

Jonas en Hannah lekker bezig met de kleurplaten die ze hebben gekregen bij Sesamstraat:

Het uitzendschema wordt ons nog toegestuurd. Samen met de foto waarschijnlijk. Zodra er een datum bekend is laten we het weten.

Op 21 mei wordt Jonas 6, dé gelegenheid voor een nieuwe fiets zou je zeggen. Nu was het helazig dat Jonas de laatste tijd graag wilde fietsen, maar dat hij uit zijn eerste fiets begon te groeien. Als we samen op pad waren fietste er een soort koffiemolentje naast ons, met knieën die rakelings langs zijn oren gingen.

Aangezien wij dag & nacht op de fiets zitten en onze kinderen graag de liefde voor het fietsen willen bijbrengen, hebben Alex en ik een mooie fiets voor bijna-zesjarigen gezocht. Het werd de Islabike Beinn 20 in het blauw. Van Engelse makelij weliswaar, maar omdat fietsen geen gebit hebben was dat verder geen bezwaar.

We konden niet meer wachten om Jonas de fiets te geven nu de lente echt begonnen lijkt. Na het middageten hebben we Jonas dus verrast met een voortijdig verjaardagscadeau. Uit de kelder kwam de grote kartonnen doos met daarin de haast volledig afgemonteerde fiets. Voorwieltje erin, voorrem aansluiten en klaar.

Jonas was zeer verheugd en hij heeft een aantal testritten gemaakt in de Hamerstraat. Met zijn helm op oefende hij het starten, schakelen en remmen op zijn mini-hybride. Op het laatst kwam hij uit vliegende vaart op 1,5 centimeter voor Alex’ voet tot stilstand. Toen werd het tijd voor het echte werk. Jonas en Alex hebben een grote ronde over de hei gefietst. Tot ons genoegen zagen we dat hij mooi op zijn fiets zat en controle had over het voertuig.

De rest van de middag hebben Jonas en Hannah zich vermaakt met de grote kartonnen doos waarin de fiets geleverd was. Morgen gaan we de oude fiets van Jonas (nog in zeer goede staat) afstellen voor Hannah. We zijn benieuwd of zij het fietsen al eens wil wagen.

Jonas en Hannah zijn woensdagmiddag te gast geweest bij Sesamstraat. Dit was echt een buitenkansje, mogelijk gemaakt door nicht Cindy, die schrijft voor Sesamstraat. Woensdag na school ben ik met de kinderen in de bakfiets naar het Mediapark gereden. Heuvelop over de hei naar Hilversum, wind tegen, net aan op tijd, het was a hell of a ride.

We werden opgevangen in studio 2. We namen plaats in de kantine die al uitpuilde van de kinderen + begeleiders. Na een tijdje mochten we een kwartier lang rondkijken in de studio. Dat was geweldig. Het broccolibos (voelt rubberig), Aart’s huisje met de klok, de kast met lades, de auto van Tommie, alles stond er. Lot en Arjan liepen er rond en volgens Jonas liep ook meneer Aart er in burger rond, maar die heb ik niet gezien. Jonas heeft Arjan een hand gegeven (hij is erg dol op Arjan). Ik groette Lot en zij groette mij zeer hartelijk terug omdat ze dacht dat ik iemand anders was haha.

Daarna gingen we terug naar de kantine. In groepjes van vier gingen de kinderen de studio in om te worden voorgelezen. Jonas en Hannah zaten in groepje 7 (van 9) dus ze moesten een tijdje wachten. In die tijd kregen ze limonade en een reepje en een zakje chips. Het was warm in de kantine en na een tijdje gingen ze buiten rennen en klimmen. Ik moest flink poetsen om ze weer toonbaar te maken.

Rond half vier kwamen ze aan de beurt. Ze werden voorgelezen door Lot. Ze kregen vier (volgens Jonas drie) verhaaltjes van Olifantje Appelmoes. Hannah zat naast Lot, Jonas aan de andere kant naast nog een kindje. De laatste verhaaltjes werd er gewisseld en toen zaten zowel Jonas als Hannah naast Lot. Ze mochten allebei bij twee verhaaltjes toeteren.

In de kantine stond een televisie opgesteld waar je het live kon volgen. Die close-ups van je eigen kinderen, geconcentreerd luisterend naar een verhaal in Sesamstraat: ik stierf bijna van liefde. Jonas zat goddank niet uit zijn neus te graven & te eten, en hij liet ook geen boeren en winden. Hannah was onder de indruk van het gebeuren maar ze deed wel goed mee. Kijk maar: (NB video laden duurt even!)

20130417_wo_Jonas en Hannah naar Sesamstraat-opnames

Het was verboden om in de studio te fotograferen, daarom werd er na afloop een foto gemaakt door een echte fotograaf. Toen Jonas en Hannah terug naar de kantine kwamen kregen ze een aandenken mee: een tas van Sesamstraat met daarin ansichtkaarten, een poster, handtekeningen van de cast, een boekje, een keycord, kleurplaten en potloden. Ze waren er heel blij mee.

Ik was onder de indruk van de goede organisatie en het gastvrije onthaal. Dat alles voor een paar minuten van het programma! Ze hebben hun fans echt blij gemaakt. Ik vond het een eer dat we erbij mochten zijn. Dus nicht Cindy: dank voor je bemiddeling voor dit bijzondere bezoek!

Op een van de vele koude, gure, witlichte winterdagen heb ik Jonas en Hannah geleerd hoe je een kleedje knipt van een vouwblaadje. Het bleek een voltreffer en ze weten niet van ophouden.
 

 

 

Hannah is voor de vierde keer een ochtend wennen op school. Het voelde ‘echter’ dan de vorige keren: wij zijn nu weer allemaal gezond, de kinderen van de klas waren er ook allemaal weer. Zo is het dus in vol bedrijf als ze straks naar school gaat.

Toen ik wegfietste van het schoolplein voelde dat raar. Het is prettig dat ik nu een paar uur mijn handen vrij heb, maar ik mis Hannah wel. Het is wennen zo’n woensdagochtend zonder haar levendige aanwezigheid. In die uurtjes samen kon ze een beetje inhalen wat Jonas 1 jaar en 10 maanden heeft ervaren: enig kind zijn.