We hebben dit jaar met z’n allen twee volle weken Kerstvakantie. Dat is fijn voor ons en natuurlijk ook voor Jonas en Hannah, als we er maar voor zorgen dat ze veel te doen hebben. Verveeld op de bank rondhangen is aan een drie- en vijfjarige nog niet besteed.

Daarom had Eveline bedacht dat het leuk zou zijn om met de trein naar de indianententoonstelling in de Nieuwe Kerk in Amsterdam te gaan. Kortom: een dubbel avontuur.

Gelukkig regende het vanochtend pijpenstelen en het was dus ideaal museumbezoekweer. Jonas en Hannah vonden de rit met de trein indrukwekkend; zo vaak hebben ze daar nog niet in gezeten.

Eenmaal aangekomen op station Amsterdam Centraal was het opgehouden met regenen en liepen we het nog kalme (want zondagochtend 10:15) Damrak af naar de Nieuwe Kerk. Onderweg was er genoeg te zien, zoals de met kerstlampjes verlichte Bijenkorf.

Na een koffiepauze in het aanpalende koffiehuis betraden we de Nieuwe Kerk. Daar was het schijnbaar verlaten. We hadden alle ruimte om de tentoonstelling goed te bekijken. Helaas had de suppoost ook alle tijd om ons goed te bekijken, zodat ik al na twee foto’s werd verzocht mijn camera op te bergen. Geen sfeervolle foto’s van het interieur van de Nieuwe Kerk derhalve.

Vooral Jonas vond het zeer interessant en hij vroeg ons het hemd van het lijf. Na ruim een uur had Hannah geen geduld meer voor nog meer vitrines en sleepte ze zich ostentatief van krukje naar krukje. We vonden het al heel wat dat ze het een klein uur had volgehouden. Jonas kon nog best wat meer data aan en die kreeg hij dan ook.

Na een vriendelijk onderhoud met een paardentaxichauffeuse op de Dam wandelden we langs de interessante etalages van de Bijenkorf (kijk mam, er staat een echte auto binnen in de winkel) en langs stoer toeterende rondvaartboten terug naar CS en trein en boemelden we knagend aan allerhande fruit tevreden terug naar Bussum. Het was een fijn uitje voor Jonas en Hannah.

vanochtend stond de televisie aan,
mijn tas lag omgekeerd op het kleed,
alle spullen eruit,
mijn lunch-appel was opgegeten,
mijn make-up tas eveneens omgekeerd.
Hannah had lippenstift gesmeerd op haar lippen,
en op haar nagels;
en op haar wangen;
en op haar benen.
Jonas en Hannah hielden allebei triomfantelijk een zuurstokje in de hand.
Gekregen uit de kerstboom bij Opa Huub en Oma Elly.
Moest bewaard worden.
Weliswaar niet aangebroken,
maar wel zelf uit de kast gehaald,
staand op krukje.

Dit alles is streng verboden.
Toen ik ze vermanend toesprak (where to begin?)
varieerden de reacties van:
‘Stomkop!’ (J)
tot
krijsen (H) toen ik de afstandbediening uit haar kleverige klauwtjes bevrijdde
J: ‘Hannah heeft me uitgelokt’
H: ‘Jonas heeft me uitgelokt’
tot
‘Jezus zegt dat er vrede op aarde moet zijn.'(J)

Hmpf, die kerstgedachte moest bij mij nog even rijpen, zo op de maandagochtend.

Onze partners in crime

Sinterklaas had zich nog niet ingescheept met zijn Pieten om terug te varen naar het armlastige maar o zo warme Spanje, of wij sleepten zondagmiddag alweer een kerstboom het huis in. De afgelopen drie jaar hadden we een larix uit de voortuin gepromoveerd tot parttime Nordmann, maar afgelopen zomer gaf die de pijp aan Maarten en dus gingen Jonas en Alex er zondag -het was toch rotweer- op uit om the real thing te bemachtigen. Uiteindelijk wees Jonas onderstaand exemplaar aan en hebben we deze moeizaam per bakfiets naar huis gereden.

Jonas en Hannah hadden erg veel zin om de kerstboom op te tuigen. Ze kunnen natuurlijk lang niet alles zelf, maar ze kiezen wel al zelf de mooiste kerstballen uit om op te hangen, ze doen haakjes in de kerstballen, en zoeken een goede plek uit in de boom. Vandaag mochten ze nog enkele kerstballen uitkiezen in de tuinwinkel, omdat we dat ieder jaar doen. Dit jaar hoefde er slechts 1 kapotgevallen kerstbal gecompenseerd te worden, dus de boom hangt nu voller dan ooit, tot groot genoegen van Jonas en Hannah.

Zaterdag hebben we genoten van de dikbesneeuwde Bussumse heide. Jonas en Hannah renden als jonge honden kleuters door de sneeuwhopen, smeten sneeuwballen naar elkaar en naar ons, en bouwden een mini sneeuwpop.

Woensdag 5 december was een prachtige dag voor Jonas en Hannah. ’s Morgens hebben Hannah en ik Jonas naar school gebracht. Op het schoolplein hebben we gewacht tot Sinterklaas arriveerde. Meester Kees stond alweer in een hoog register sinterklaasliedjes te zingen met zijn orkestje. Sinterklaas kwam aan met de brandweerwagen, met loeiende sirenes! Op het dak zaten twee Pieten, een jongenspiet en een meisjespiet (met rokje en strikjes). Ze smeten wild met pepernoten en Jonas en Hannah kregen er ook een paar in hun hand.

De kinderen hebben de hele ochtend feest gevierd. Om half één stond de brandweerwagen opnieuw te loeien voor het schoolplein en Sinterklaas en de Pieten vertrokken weer. Alle kinderen hadden een cadeautje gekregen. Jonas kreeg een handgreep die op het handvat van een fietsstuur gemonteerd kan worden. Als je draait aan die handgreep hoor je een luid ‘heng-heng’ motorgeluid en slaat de snelheidsmeter die bovenop zit uit.

’s Middags hebben we sinterklaasboeken gelezen. Daarna is Jonas geknipt door de kapper. De kapperszaak was van voor naar achter met kerstversiering opgetuigd. Jonas vond het erg fijn dat hij van Sinterklaas niet naar zwemles hoefde.

Toen we terugkwamen van de kapper stond tante Marjolein al voor de deur. Ze had speciaal een paar uur eerder vrij genomen om met ons sinterklaasavond te komen vieren. We hebben spelletjes gedaan, Marjolein heeft Jonas en Hannah in bad gedaan, toen hebben we soep met soldaatjes gegeten. Daarna gingen we weer verder spelen. Jonas keek de hele tijd uit door alle ramen en deuren of Sinterklaas en zijn Pieten al verschenen, maar op een onbewaakt moment bonsden ze toch keihard op het keukenraam! Ik gilde het uit en de kinderen stonden stijf van schrik. Alex baalde dat hij net naar de WC was. De bijkeukendeur stond op een kier en er stonden twee zakken op de mat. De kinderen hebben op de oprit nog gekeken of ze de Pieten zagen maar die waren alweer door naar het volgende adres.

We hebben alles rustig uitgepakt. Jonas en Hannah brachten het op om op elkaar te wachten op elkaar en blij te zijn voor de ander, dat zal Sinterklaas deugd gedaan hebben. Voor Hannah was de grootste hit de feestjurk die ze gekregen heeft. Voor Jonas was dat de Ratelkopter (LEGO ninja) of misschien toch de blauwe bak K’nex…

Voor het grootste cadeau moesten ze op speurtocht door het huis, want het paste niet door de schoorsteen. Alex las de instructies* op rijm voor, en Jonas las zelf alle verdere aanwijzingen voor de speurtocht. Hij racete door het huis met ons in zijn kielzog en hij had de puzzel snel opgelost. Op zolder was een sjoelbak verstopt! Hannah was tijdens de speurtocht allang afgedwaald, afgeleid door haar eigen prachtigheid, ze wilde alleen nog maar révèrences maken in haar feestjurk. 

Na afloop hebben we het nieuwe spelletje van Hannah gedaan (Jakkiebak Kippenkak) en Jonas heeft met Alex zijn Ratelcopter in elkaar gezet. Dat was een pittig uurtje doorbouwen. Alex meldde dat het het moeilijkste Lego-bouwwerk was dat hij ooit in elkaar had gezet. De kinderen gingen heel blij en zonder morren naar bed. Tjongejonge wat voorbeeldig, het leek wel een sinterklaasavond uit het boekje. (Zou het dan toch allemaal waar zijn wat er in de LIBELLE staat?)

* de aankondiging:

En dat hebben Jonas en Hannah geweten ook…

Zaterdag zagen ze op TV Sinterklaas live heelhuids in Roermond arriveren, nadat hij zoals gebruikelijk een een helletocht van Odyssiaanse proporties van Spanje naar Nederland had doorstaan.

Zondag was het dan de beurt aan Bussum om Sinterklaas te ontvangen. Gelukkig was het erg mooi weer. Jonas en Hannah vergaapten zich aan Sinterklaas en de zwarte Pieten. Toen ze ieder een zakje pepernoten in hun handjes gedrukt kregen (gooien en grabbelen mag kennelijk niet meer uit hygiëneoverwegingen), kon hun dag niet meer stuk.

Jonas en Hannah waren sowieso al opgetogen. De Sint has ’s ochtends meteen bij de eerste mogelijkheid een kadootje in hun schoen achtergelaten. En er waren ook nog wat pepernoten achtergebleven.

Die avond was Jonas zeer geïnspireerd en hij besloot om een brief aan Sinterklaas te schrijven en die in zijn schoen te stoppen. En een wortel voor Amerigo natuurlijk.

Vorige week donderdag 1 november hapte Jonas in een appeltje en hij verloor daarbij zijn tweede ondertand. Het was tijdens het tienuurtje in het klaslokaal. Jonas raakte ontdaan, hij vindt het eng dat zijn tanden eruit vallen, maar juffrouw Myrthe kalmeerde hem en heeft het tandje verpakt als een cadeautje. Mooie sticker erop en klaar!

Het nieuwe tandje (een ‘mensentand’ aldus J) is al onderweg.