Nee kleine Hannah laat zich de kaas niet van het brood eten. Hier zit ze samen met Jonas aan het bureautje. Hannah slaagt er maar net aan in om te blijven zitten, dat weerhoudt haar er echter niet van om de helft van het busje bellenblaas op te eisen.


Wel een heel schattig gezicht, Jonas en Hannah samen aan het tafeltje. Hannah wordt steeds meer een dreumesje en minder een baby. Ze trekt zich op aan krukken en stoeltjes en ze probeert vaak om boven het deurschot uit te kijken naar wat er in de tuin gebeurt. Het duurt vast niet lang meer voordat ze gaat staan!

Zondag ging ik Jonas na zijn middagslaapje uit bed halen, toen ik een vreemd gebonk hoorde. Wat trof ik daar aan:

Jonas die met zijn bouwhelm op door de kamer stiefelde en met een hamer in de kast stond te timmeren. Jonas was dus zelf uit bed geklommen (voor het eerst, nog netjes voor een bijna driejarige) met slaapzak en al. Toen ik hem vroeg om me te laten zien hoe hij dat gedaan had weigerde hij dat. De afsprong had een beetje pijn gedaan.

Alex heeft toen maar gelijk het middenschot uit het ledikant gehaald. Werkman Jonas deed mee, tamelijk succesvol: hij schroefde zelfstandig bijna het andere middenschot uit het ledikant. Nu kan Jonas zelf in en uit bed stappen, al vergat hij dat de eerste ochtend: “Ma-MAAAAAA!!!”.

Dit hield natuurlijk wel in dat we per direct afscheid moesten nemen van de vertrouwde slaapzakjes *snif* We hebben gelijk ook de rompers vaarwel gezegd, Jonas draagt nu een hemdje en een onderbroekje. Het is nog even wennen voor onze mini-man, maar stoer staat het wel.

Donderdag was het nog steeds te regenachtig en guur om buiten te spelen, dus besloot Alex om samen met Jonas koekjes te gaan bakken:

Het resultaat was een grote pot biscuitjes in mooie vormen.
Jonas heeft ervan genoten, al moest het ook niet veel langer duren dan een kwartier. De volgende dag presenteerde Jonas trots een zelfgebakken koekje aan opa Huub!

Hannah eet hier voor het eerst zelfstandig yoghurt:


Hannah vindt het leuker om zelf te eten dan om gevoerd te worden. Daarom mag ze van ons oefenen met zelf eten, te beginnen met yoghurt. Omdat Hannah het nog moeilijk vindt om met de lepel te eten peddelt ze af en toe bij met haar linkerhandje.

1,2,3,4 hoedje geen plezier

Vrijdag vierde opa Huub zijn 65e verjaardag. Jonas had op eigen initiatief een tekening voor opa Huub gemaakt van een maan en een slak. Jonas en Hannah vermaakten zich uitstekend op het verjaardagsfeestje. Geen wonder, ze kregen van opa en oma een VIP-behandeling! Toen we naar huis gingen zei Jonas ‘we hebben niet gezongen voor opa Huub’. Dat heeft opa dus nog tegoed!

Zondag vierden opa Piet en oma Henny hun verjaardagen. Voor Jonas en Hannah stond er een zee aan speelgoed klaar, ze hebben er allebei intens mee gespeeld. Jonas vindt het groot feest als Michiel meespeelt!

Zo zien Jonas en Hannah er meestal uit op de terugweg na een evenement…
Het is dan aan ons om ze succesvol (dwz slapend) in bed te leggen.

We dachten even dat Hannah zou ontsnappen, maar na twee weken verschenen ook bij haar de eerste vlekjes. Nu waren we beter voorbereid: bij de apotheek hadden we Lotio Alba gehaald, een soort vloeibare talkpoeder met zink, het voelt aan als krijt. Het spul droogde de pokjes snel uit en Hannah had daardoor minder last van jeuk dan Jonas had. Hannah had de pech dat er in dezelfde periode twee kiezen en een tand doorkwamen. Dat was veel tegelijk, AUW.

Tja zo zit je nog gezellig bij opa Huub en oma Elly Pasen te vieren en een paar uur later zit je onder de vlekken: waterpokken.

We zagen de bui al hangen, vorige week toen ik Jonas naar de Sterrendaalders bracht werd ik aangestaard door een waterig kijkende krentenbol. Dat was ooit Bas.

In de dagen voor Pasen had Jonas veel koorts en weinig eetlust. Van maandag op dinsdag kreeg hij overal rode vlekken en voelde hij zich ziek. Van dinsdag op woensdag had Jonas verschrikkelijk last van jeuk.

Wat doe je dan als ouders: even lekker (voorzichtig!) krabben.

Het heerst enorm in Bussum. Bij de apotheek was de kalmerende zalf helemaal uitverkocht. Wanneer ik met Jonas op straat liep vroegen allerlei mensen ‘waterpokken zeker?’ Behalve dan een eng mens in de Ekowinkel (maar daar lopen heel veel Enge Mensen), die zette de hele boel op stelten omdat ze Jonas kennelijk als onrein beschouwde. Dat krijg je met die orthodox-spirituele types.

Pas donderdag was Jonas een beetje op de weg terug, maar helemaal hersteld is hij nog steeds niet. Nou ja, die kinderziekte heeft hij gehad. Nog maar vijf te gaan!