Vandaag haalde ik de kinderen op van de Sterrendaalders. Jonas had een leenbroek aan: hij was finaal uit de zijne gescheurd! (in de lengte bij z’n billen). Geen idee hoe dat gebeurd is. We krijgen het ook niet te horen, onze Jonas is een notoir onbetrouwbaar rapporterende ooggetuige. Maandag maar eens informeren bij de leidster van dienst.

De tuinbroek is van Hannah. Met ook een winkelhaakje. Nu MOET ik wel winkelen. Wat een straf.

PS de leidster wist het maandag ook niet. Jonas liep opeens langs met kapotte broek.

Zondagochtend hadden we met Marjolein afgesproken in de speeltuin van het Amstelpark. Het was een geweldige ochtend, er was zoveel te zien en te doen! Jonas heeft voor het eerst aan een kabelbaan gehangen en hij ging bijna helemaal zelf van een spannende rode glijbaan (een dichte buis, behoorlijk steil). De allergrootste traktatie was een echte zweefmolen die speciaal voor Jonas en een toegesneld jongetje werd aangezet. Hannahtje tijgerde overal doorheen en ze heeft geschommeld en ze is van verschillende glijbaantjes gegleden. Marjolein had ook nog allerlei lekkers meegenomen. Eenmaal in de auto vielen ze prompt in slaap. Marjolein merkte terecht op: “ze hebben álles gegeven”.

Laatst kwamen opa Huub en oma Elly langs in Bussum en toen hebben we lekker gespeeld vlakbij de hei (en ook nog een fietstocht gemaakt). Na afloop heeft opa Huub ons getrakteerd op een ijsje. Hannah maakte dit niet meer mee: zij was op de bakfiets in slaap gevallen. Ze is lekker in bed gestopt en oma Elly bleef bij haar.

Op de hei hebben we een routetje met veel hutten, klimbomen, bergen en dieren uitgevogeld, waardoor Jonas (altijd met tak in de hand) veel spannends meemaakt tijdens onze wandelingen. Hannah schreeuwt vanuit de rugdrager mee. Ze wordt erg boos als we te lang stilstaan, dus tijdens de wandelingen schipperen we meestal tussen Jonas (‘Ik wil hier blijven!) en Hannah (‘Doorlopen of ik schreeuw!’).


Die schram kwam door een tak die Jonas zelf langs zijn neus schampte. Het was snel weer genezen.

We zijn opnieuw een week in het Zomerhuisje geweest. Het was wederom een genot om er te zijn. En het fijnste was: alles was PRECIES hetzelfde gebleven.

Deze pasfoto’s zijn geheel conform de richtlijnen voor Nederlandse identiteitspapieren genomen. Gezellig hè?

Jonas en Hannah zijn trotse bezitters van nieuwe identiteitskaarten (resp. lengtes: 1.00 m: 0.75 m). Zo konden we met goed fatsoen België in.

Dit is voor ons zo’n vertrouwd gezicht dat ik de foto graag wil plaatsen:

de twee wiegelende koppies van onze kinderen in de bakfiets, die onder het fietsen wijzen en praten. Af en toe kijken Jonas of Hannah naar ons omhoog voor oogcontact. Zo nu en dan moeten we wat ledematen terug de bak in duwen, vooral Hannah houdt ervan om cool een pootje over de rand te laten bungelen. Af en toe buigt Hannah zich naar Jonas om hem te knuffelen, of ze slaat haar armpje om hem heen. Niet altijd met wederzijdse instemming. Gelukkig is het makkelijk om ze al fietsende uit elkaar te halen als dat nodig is. Wat een fantastisch ding die bakfiets. We gebruiken hem bijna dagelijks en we hebben er al zoveel plezier van gehad!

Zondag de 23e was het verjaardagsfeestje van Jonas. Het was een prachtige, zonovergoten middag! Jonas heeft een geweldige dag gehad. Hij is dan ook schandalig verwend met aandacht en lekkers en cadeautjes, maar het samen spelen met de anderen vond hij het allerleukst.

Vrijdag 21 mei was Jonas jarig. We hebben een mooie fietstocht gemaakt over de hei.

Zo zag onze driejarige eruit op zijn verjaardag:

een beetje dromerig van de fietstocht.

Zondag 23 mei was Jonas’ zonnige verjaardagsfeestje. De foto’s daarvan volgen!