Auteursarchief: Eveline Zandvliet

’s Morgens vroeg om kwart over zeven…

vanochtend stond de televisie aan,
mijn tas lag omgekeerd op het kleed,
alle spullen eruit,
mijn lunch-appel was opgegeten,
mijn make-up tas eveneens omgekeerd.
Hannah had lippenstift gesmeerd op haar lippen,
en op haar nagels;
en op haar wangen;
en op haar benen.
Jonas en Hannah hielden allebei triomfantelijk een zuurstokje in de hand.
Gekregen uit de kerstboom bij Opa Huub en Oma Elly.
Moest bewaard worden.
Weliswaar niet aangebroken,
maar wel zelf uit de kast gehaald,
staand op krukje.

Dit alles is streng verboden.
Toen ik ze vermanend toesprak (where to begin?)
varieerden de reacties van:
‘Stomkop!’ (J)
tot
krijsen (H) toen ik de afstandbediening uit haar kleverige klauwtjes bevrijdde
J: ‘Hannah heeft me uitgelokt’
H: ‘Jonas heeft me uitgelokt’
tot
‘Jezus zegt dat er vrede op aarde moet zijn.'(J)

Hmpf, die kerstgedachte moest bij mij nog even rijpen, zo op de maandagochtend.

Onze partners in crime

Sinterklaasavond

Woensdag 5 december was een prachtige dag voor Jonas en Hannah. ’s Morgens hebben Hannah en ik Jonas naar school gebracht. Op het schoolplein hebben we gewacht tot Sinterklaas arriveerde. Meester Kees stond alweer in een hoog register sinterklaasliedjes te zingen met zijn orkestje. Sinterklaas kwam aan met de brandweerwagen, met loeiende sirenes! Op het dak zaten twee Pieten, een jongenspiet en een meisjespiet (met rokje en strikjes). Ze smeten wild met pepernoten en Jonas en Hannah kregen er ook een paar in hun hand.

De kinderen hebben de hele ochtend feest gevierd. Om half één stond de brandweerwagen opnieuw te loeien voor het schoolplein en Sinterklaas en de Pieten vertrokken weer. Alle kinderen hadden een cadeautje gekregen. Jonas kreeg een handgreep die op het handvat van een fietsstuur gemonteerd kan worden. Als je draait aan die handgreep hoor je een luid ‘heng-heng’ motorgeluid en slaat de snelheidsmeter die bovenop zit uit.

’s Middags hebben we sinterklaasboeken gelezen. Daarna is Jonas geknipt door de kapper. De kapperszaak was van voor naar achter met kerstversiering opgetuigd. Jonas vond het erg fijn dat hij van Sinterklaas niet naar zwemles hoefde.

Toen we terugkwamen van de kapper stond tante Marjolein al voor de deur. Ze had speciaal een paar uur eerder vrij genomen om met ons sinterklaasavond te komen vieren. We hebben spelletjes gedaan, Marjolein heeft Jonas en Hannah in bad gedaan, toen hebben we soep met soldaatjes gegeten. Daarna gingen we weer verder spelen. Jonas keek de hele tijd uit door alle ramen en deuren of Sinterklaas en zijn Pieten al verschenen, maar op een onbewaakt moment bonsden ze toch keihard op het keukenraam! Ik gilde het uit en de kinderen stonden stijf van schrik. Alex baalde dat hij net naar de WC was. De bijkeukendeur stond op een kier en er stonden twee zakken op de mat. De kinderen hebben op de oprit nog gekeken of ze de Pieten zagen maar die waren alweer door naar het volgende adres.

We hebben alles rustig uitgepakt. Jonas en Hannah brachten het op om op elkaar te wachten op elkaar en blij te zijn voor de ander, dat zal Sinterklaas deugd gedaan hebben. Voor Hannah was de grootste hit de feestjurk die ze gekregen heeft. Voor Jonas was dat de Ratelkopter (LEGO ninja) of misschien toch de blauwe bak K’nex…

Voor het grootste cadeau moesten ze op speurtocht door het huis, want het paste niet door de schoorsteen. Alex las de instructies* op rijm voor, en Jonas las zelf alle verdere aanwijzingen voor de speurtocht. Hij racete door het huis met ons in zijn kielzog en hij had de puzzel snel opgelost. Op zolder was een sjoelbak verstopt! Hannah was tijdens de speurtocht allang afgedwaald, afgeleid door haar eigen prachtigheid, ze wilde alleen nog maar révèrences maken in haar feestjurk. 

Na afloop hebben we het nieuwe spelletje van Hannah gedaan (Jakkiebak Kippenkak) en Jonas heeft met Alex zijn Ratelcopter in elkaar gezet. Dat was een pittig uurtje doorbouwen. Alex meldde dat het het moeilijkste Lego-bouwwerk was dat hij ooit in elkaar had gezet. De kinderen gingen heel blij en zonder morren naar bed. Tjongejonge wat voorbeeldig, het leek wel een sinterklaasavond uit het boekje. (Zou het dan toch allemaal waar zijn wat er in de LIBELLE staat?)

* de aankondiging:

Lieve Jonas en Hannah uit de Hamerstraat,
Dit is het laatste cadeau waar jullie naam op staat,
Het is zo groot van formaat,
Piet werd heel even kwaad:
‘Sinterklaas, U bal gehakt
Hoe krijg ik dat ooit ingepakt?
En door de schoorsteen heen gezakt
Zonder dat het speelgoed knakt?’
Sint zei: ‘rustig nou maar Piet,
En schelden doen we hier dus niet.
Ik ben Sint zoals je ziet,
Of heet jij soms kanariepiet?’
Piet heeft toen een list bedacht
Hij heeft het donker afgewacht
en het via de trap naar binnen gebracht,
helemaal op eigen kracht!

Jullie mogen het cadeau zelf zoeken,
maar dat hoeft niet in alle hoeken,
Sint doet het uit de doeken,
anders zou je geen vooruitgang boeken.

Lees de aanwijzing maar vlug
en kom met het pak terug!

Groeten van Sint en Piet

Tweede tand uitgevallen


Vorige week donderdag 1 november hapte Jonas in een appeltje en hij verloor daarbij zijn tweede ondertand. Het was tijdens het tienuurtje in het klaslokaal. Jonas raakte ontdaan, hij vindt het eng dat zijn tanden eruit vallen, maar juffrouw Myrthe kalmeerde hem en heeft het tandje verpakt als een cadeautje. Mooie sticker erop en klaar!

Het nieuwe tandje (een ‘mensentand’ aldus J) is al onderweg. 

Badje 2!

Woensdagmiddag vertrok Jonas huilend naar zwemles. Ik moest me echt even vermannen om hem toch het bad in te sturen, ongeveer zoals je een flinke pleister met één ferme ruk verwijdert. Voor mijn geestesoog verscheen de film van Bert Haanstra gemengd met mijn eigen zwemtraumaatjes (ik ben eens snikkend: ‘Pa-ha-pa je mag hier niet op je schoe-hoe-nen’, in mijn groene papegaaienbikini van C&A, aan één armpje meegetroond door mijn vader en afgeleverd aan de rand van het beginnersbad waar ik al een jaar lang twee maal per week vruchteloos in de rondte tobde. Daar werd ik opgewacht door een matig empathische zwemjuf (M?/V?) die me schijnbaar een spoedige verdrinkingsdood in wenste te blaffen. Er is intussen wel iets veranderd: er zijn leukere hulpstukken van schuimrubber bij gekomen, sinds Bert Haanstra’s film is het water verwarmd en sinds mijn papegaaienbikini zijn de zwemjuffen en -meesters toeschietelijker geworden, al blijft de akoestiek ter plaatse wel de pest voor nuances in het stemgeluid, maar ik dwaal af).

Na afloop van zwemles kwam Jonas als eerste de kleedkamer in, met zijn arm vooruit gestoken. Om zijn pols een geel rubber bandje: het bewijs dat hij naar badje 2 mag! Jonas was apetrots op zijn bevordering, en Hannah en ik hebben heb uitgebreid geprezen. Vervolgens heeft Jonas zijn promotie gevierd met een vrije slag in de snoepautomaat. (Maltesers zijn het geworden)

Naar Artis

Netjes naast mekander loope
Hieroo in de dierentuin !
Draag je pet niet zoo bezope…
Gijs, je kouse zitten schuin !
Kijk daar hebbe me de buffel
En die datte is een struis.
Jumbo met z’n lange snuffel
Is gestorve en niet thuis…
Loop niet op je das te kauwe…
Spaar sausies voor de aap !
Piet daar heb ie nou de pauwe
Met een plukkie op d’r raap…
Ginder zijn de krokkedille
Met die korsies op de bast…
Of ze kaakies magge wille,
Nou dat weet ik niet zoo vast !
Hier is effe ! De kemeele
Met een knoerst uit de woestijn…
Loop me niet zoo te vervele
Voor me poote, stuk sjagrijn !
En nou gaan we naar de snoeke
Naar de baarsies en flerel…
Lodevicus mot jij vloeke
En je ziel soms naar de hel ?
Ha ! De ape ! Niet zoo schreeuwe
Blijf nou effe bijmekaar
Of ik gooi je voor de leeuwe
Snuit je koker en bedaar !
Die daar met die blauwe bille
Motte broekies van ’t bestuur
Azze jullie ijsies wille…
Nou… daar gaat ie … van de huur ! 


Moe, weer thuis, zit staag te geeuwen,
Is wat melig na ’t festijn.
Al die ape, bere, leeuwe….
En de huisbaas…. Nou affijn !….
Van de kleuters op de sponde
Plotseling een bange gil:
Kleine Pietje wordt verslonden
Door den reuzen krokedil….

 

Kwartjesdag
Willem van Iependaal


Hannah is een jutter

  1. Onze Hannah houdt van spelen met Echte Dingen. Liever dan met aangewezen speelgoed, wil ze met onze materialen aan de slag.
  2. Verder is Hannah een verzamelaar: ze jut kleine dingetjes in huis, pakt die zorgvuldig in, bijvoorbeeld in papier, in tasjes, of doeken. Ze legt ze te slapen, stopt ze in andere kleine tasjes of doosjes en dat geheel stopt ze weer in een koffertje of een kist met speelgoed.
  3. Daarnaast is Hannah onze retriever: Als wij ons bijvoorbeeld afvragen waar de bivakmuts van Jonas’ ninja-pak ligt, dan roept Hannah ‘ik weet het!’ Ze draaft vervolgens naar de plek waar het zou moeten liggen en komt triomfantelijk terug met het gevraagde artikel.

Een combinatie van bovenstaande eigenschappen* heeft er waarschijnlijk toe geleid dat ik vanmiddag de lang vermiste ovenwanten heb teruggevonden in een speelgoedkist in een kast…. zorgvuldig ingepakt.

* Wat betreft eigenschap 3: misschien had ze het weggelegd om hem later tevoorschijn te toveren?

Vragen die Jonas op mij afvuurt op een vrije woensdag

  • Kunnen mensen beter tegen hitte of tegen kou?
  • Tegen hoe heet of koud kunnen ze eigenlijk?
  • Waar leven beloega’s?
  • Wat eten die?
  • Eten die ook mensen?
  • Huilt Beppechien wel eens?
  • Wanneer en waarom en hoe lang heeft ze voor het laatst gehuild?
  • En huilt Frans wel eens?
  • Wat is het snelste vliegtuig?
  • Hoe snel kan die?
  • Hoeveel is 9×9?
  • Waaróm is 2×2 4?
  • Hoe lang is de muur van Hadrianus?
  • Is dat de Chinese muur?
  • Hoe stolt ei?
  • Kan ei roesten?
  • Hoe heet de vader van Kleine Nemo? 
  • Hoe diep komt de Nijl?
  • Is die zo lang als de Chinese Muur?

Ik kan het niet meer bijhouden met Wikipedia. Bovendien hebben die geen lemma over Frans en Beppechien en hun huilgedrag.

Vrijwilligers met antwoorden zijn van harte welkom om te reageren!

Lena en Julia op bezoek

En wéér kregen we een mooi nazomerweekend cadeau, we hebben er goed van genoten. Zondag kwamen Liselotte en Matthijs met Lena en Julia op bezoek. Het was eigenlijk een omgekeerde kraamvisite want we hadden Julia nog nooit gezien. We dronken koffie en aten soesjes en al snel speelden de kinderen boven met elkaar. Daarna zijn we naar Speeltuin Heidezicht gegaan. Lena mocht tot haar genoegen mee op de bakfiets. In de speeltuin hebben ze zich uitstekend samen vermaakt. Jonas klom (na de gebruikelijke monkey bars) fluks bovenop de klimmuur (ik stond ernaast met klamme handen). Lena en Hannah vonden elkaar, en Hannah vond ook Julia. Hannah liet zich door Liselotte uitgebreid informeren over de ins en outs van de babyverzorging en na het flesje mocht ze kleine Julia even vasthouden. Jihoe!