Met Frans en Beppechien en Fenna, Brecht en Sytze hebben we zondag 9 september een nazomerse picknick gehouden op landgoed Elswout. Het was een heerlijke middag/avond en we kwamen er de begin van de werkweek allemaal op door.

Op kleedjes genoten we van wijn, limonade, vingervoer & hapjes en een royale trog salade, afgewisseld met jeu-de-boules spelen, voetballen, frisbeeën en een -voor ons öbskür- Deens spel Kubb dat Fenna en Beppechien ons leerden.

De kinderen wisten ook zonder spelregels wel raad met Kubb. Jonas en Brecht en Sytze hebben de houten paaltjes zo diep en zo klemvast de grond in gerost dat F&B nadien ernstig moesten graven in het smetteloze grasveld om het spel weer compleet te krijgen.

Tsja Jonas, als je op deze manier het zwembad UIT stapt:

en je maakt radslagen door de kamer, hangt ondersteboven in meubilair en je klimt in verkeersborden, dan is de kans groot dat je ouders gaan nadenken over extra vermoeienis. Gelukkig is er in onze bescheiden suburb van alles mogelijk op het gebied van sport en hobby. Vlakbij bleek er, weliswaar op onchristelijke tijden, kleutergym te worden aangeboden.

Zaterdag om 9.00 stonden Jonas, Alex en Hannah in de naar schoolgym ruikende kleedkamer van de sporthal. 7 kleine meisjes en 3 kleine jongens stonden klaar voor een nieuw seizoen turnen onder leiding van juf Laura (24) juf Martine (16) en juf Joelle (11).

Het hele materiaalhok was leeggetrokken voor de kleuters. Alex en Hannah namen plaats aan de kant. Jonas vond het spannend en hij heeft tijdens de training zo’n 50x gezwaaid/kushandjes naar ze geworpen. Jonas heeft geklommen, gesprint, gesprongen, gedanst, gegooid, gevangen, gekoprold, gehinkeld (voor- en achteruit) gekegeld en geslingerd. De training was fiks en aan het einde stonden ze te zweten als kleine ottertjes. Jonas vond het leuk, hij kwam goed mee en hij was na afloop heerlijk rustig!

Na de zomervakantie heeft Hannah al haar speentjes doorgeknipt en weggegooid. We hadden het lang van te voren aangekondigd en tijdens de vakantie hebben we het onderwerp regelmatig besproken. De ochtend na thuiskomst hebben we alle spenen in huis verzameld. Hannah heeft ze eigenhandig doorgeknipt en weggegooid. Ze vond het wel stoer om te doen. Maar ’s avonds vond ze het niet meer zo grappig. Ze lag wakker en ze heeft hartverscheurend gehuild ‘ik mis ze zo!’ Ik trof haar aan, zoekend onder haar bed naar een mogelijk vergeten exemplaar (niks hoor, ik had ze geteld). Ze mocht beneden bij mij op de bank naar iets bloedstollend saais kijken (OS hockey) om in slaap te kunnen vallen. De dagen erna ging het inslapen snel beter.

Meer ontwikkelingsnieuws: Hannah is in één klap zindelijk. Overdag tenminste. Op een dag (16 augustus om precies te zijn) kondigde ze aan dat ze haar luier wilde verwisselen voor een onderbroek. Ze stelde zelf een stickersysteem voor. Op een getekend hemdje en broekje plakt ze een sticker voor elk geslaagd WC-bezoek. Er kan nu al geen sticker meer bij. Het is niet één keer misgegaan. Wat een gedecideerd kind is het toch. Wij vinden het ongelooflijk.

Hannahtje groeit momenteel hard, ze eet veel brood en zo min mogelijk groente en ze popelt om naar school te gaan. Dat wordt een lang halfjaar wachten. O ja, verder heeft ze haar eigen haar voor de tweede maal stevig bijgeknipt *zucht*. Gelukkig is er nog haar genoeg over.

Dit jaar hebben we in de zomervakantie drie weken gekampeerd in Frankrijk. De eerste week in de Jura, de tweede week in de Drôme provençale en de derde week in de Vercors. Kamperen  met zijn vieren was nieuw voor ons. We hadden eerder dit jaar al het benodigde kampeerspul verzameld en dankzij Alex’ precisie paste alles nog net in onze auto. We zijn ’s nachts vertrokken. Onderweg werd het al lekker warm weer. We hebben veel muziek en verhaaltjes geluisterd en ’s middags om 14.30 kwamen we aan op de eerste camping.

Voor Jonas en Hannah was het fijn dat ze relatief zelfstandig over de campings konden scharrelen. Met name op de tweede en derde reden nauwelijks auto’s voorbij, daar konden ze hun eigen gang gaan. Jonas genoot van de zwembaden, hij wilde elke dag zwemmen en begon daar ’s ochtends vroeg al voor te lobbyen. Hannahtje vond zwemmen ook leuk, maar later in de vakantie wilde ze vaker aan de kant spelen en droog blijven. Hannah was intens bezig naar mensen te kijken. Vooral grote meisjes hadden haar belangstelling.

Op de eerste camping was een prachtige speeltuin, maar toch vond Jonas nog niet zoveel aansluiting, er waren veel oudere kinderen. Op de tweede camping trok hij op met onze overbuurjongen Robin. Met Robin heeft hij voor het eerst gebadmintond. Het was erg leuk om naar te kijken. Twee slagen was al een dijk van een rally en drie slagen was een staande ovatie waard.

Tussendoor probeerden wij ook nog activiteiten in te brengen. Alex en ik wilden dolgraag fietsen, bergwandelen, in stadjes kijken en in de Franse supermarkt delicatessen jutten, maar we kregen slechts minimale gelegenheid voor onze hobby’s. Tant pis… mais soit, dan gingen we weer naar het zwembad.

Ook leuk.

Hier kijken Jonas en Hannah geboeid toe hoe de buren Jeu-de-boules spelen (of Pétanque is geloof ik de politiek correcte benaming). Hannah kon zich af en toe niet inhouden en sprong juichend op als iemand het kleine balletje geraakt had.

De laatste dagen in de Drôme kwam er nog een leuke buurjongen schuin tegenover bij: Jens. Jonas, Jens en Robin hebben veel samen gevoetbald en gespeeld. Wij hebben regelmatig met de ouders van Jens en Sybren (Hannah: Jensie en Zwieber) gekletst en vlak voor we vertrokken naar de laatste camping nodigden ze ons uit voor koffie.
~wordt vervolgd~

Eindelijk, ein-de-lijk, EINDELIJK is-ie open: speeltuin Heidezicht. Na jarenlang gesteggel tussen de gemeente en een aantal hyperassertieve buurtbewoners, onder aanvoering van ‘de gorilla van de groene long’ kon de speeltuin half juli open. Direct na de vakantie zijn we erheen gegaan. Het is een prachtige speeltuin geworden. Er zijn veel toestellen, voor verschillende leeftijdsgroepen, allemaal van hout. Binnen was een soort stampede van Bussumers aan de gang (ze hebben 10 jaar moeten wachten op deze speeltuin). Het nieuwe theehuis dat eraan zit kon de toeloop van de uitzinnige ouders en kinderen nog niet helemaal aan, maar dat went wel. Bij het theehuis kun je koffie krijgen, limonade, ijs, broodjes en nog veel meer, maar je kan in de speeltuin ook gewoon op een kleedje of aan een picknicktafel gaan zitten en je eigen fruit eten. Achter kijk je uit over het hertenkamp (burlen in de bosjes) en voor kijk je uit over de (paarse) hei. Er is zon en schaduw, gras, zand en water. Heel fijn!

Vlak voor de zomervakantie (en vlak voor een bezoek aan de kapper…) was er het zomerfeest van school. We hadden geluk dat aan het einde van een regenachtige dag de zon doorbrak zodat we lekker op het schoolplein konden spelen en snacken. Er was een limonadekoe, een kop van Jut, de kinderen konden spijkerbroekhangen, een rondje in de draaimolen, eendjes vangen en grabbelen. Jonas en Hannah hebben tegen elkaar geracet op scooters, dat was de populairste attractie. Na eindeloos in de rij gestaan te hebben mochten ze in de arena. Hannah kwam al snel dwars op het parcours te staan. Jonas haalde haar na één ronde in, ramde tegen haar aan en vloog zelf bijna uit de bocht over het luchtkussen. Alex stond al klaar om te redden wat er te redden viel en hij brulde aanwijzingen naar Hannah met haar zware rechtervoet. Het was geen gezicht. Uit pure doodsangst kreeg ik verschrikkelijk de slappe lach, heel gênant. Geen foto’s van die rally dus… Hannah vindt zichzelf al helemaal klaar voor school. Ze wil het liefst morgen en ze weet ook al bij wie: juf Dunja. Of nee juf Marjolein. Of toch juf Eveline… Wie het ook wordt, ze moet nog even geduld hebben.

Woensdag vierden alle kleuterjuffen hun verjaardag. De kinderen moesten verkleed op school komen en ze hoefden geen eten en drinken mee te nemen.

Jonas ging verkleed als ridder. Als ondergrond voor zijn wapenuitrusting diende zijn nieuwe joggingpak. Jonas was heel tevreden met deze combinatie.

Bij aankomst op school werden we naar de ‘Arena’ gedirigeerd. Dat is de achtertuin van de school (meer een achterkuil) waar de kleuters altijd spelen. De juffen kwamen op met muziek en ze zongen en dansten met ballonnen. De kleuters en ouders zaten in de arena en keken geïnteresseerd naar deze tot nu toe onbekende kant van hun juffen. Daarna werden de ouders de arena uitgezet en kon het feest beginnen.

De kleuters kregen de voorstelling  ‘Mama kwijt’ te zien, over een uiltje dat zijn moeder kwijtraakt. Vervolgens gingen ze in de klas eierkoeken versieren en opeten, tot slot hebben ze nog in feestelijke optocht rond de school gelopen achter een accordeonist aan.

Al deze informatie heb ik uit de nieuwsbrief van de school. Van Jonas kreeg ik slechts deze samenvatting van de hele ochtend: ‘we hebben een rondje om de school gelopen’.

PS de juf kreeg niet 24 Maya-zeepjes zoals in mijn tijd, maar spelletjes voor in de klas en een Rituals-zeeppakket (Rituals = de Maya-zeep van nu).

J: Mama, als ik dood ben, wil ik in de vriezer (wijst naar ijskast). Dan kan je nog eens aan me denken.
E: Maar als jij dood bent denk ik de hele tijd aan jou, of je nou begraven, gecremeerd of bevroren bent. En trouwens ik wil helemaal niet dat jij dood gaat.
J: nee maar als ik dan in de vriezer ben zie je me nog, dan vergeet je me zeker niet.

– half uur later –

J: mama, ik wil niet in de vriezer. Ik wil een mummie worden, dan kan je meer aan me denken dan in de vriezer. Dan kan je me rechtop laten staan in de kamer. Dan zet je me af en toe ergens anders neerzetten. Dan worden de dieven ook bang.

-weer later-

J: als je geboren wordt, ben je dan gelijk jarig?

Een week na zijn vijfde verjaardag heeft Jonas getrakteerd op school. Jonas wilde graag cakejes uitdelen, want ijsjes zouden smelten in de klas (?!).

Op tweede pinksterdag zijn Jonas en ik aan het bakken gegaan. Jonas heeft goed zijn best gedaan en geholpen. Het was meer werk dan we dachten en toen bleek dat één bakronde niet toereikend was, heeft hij de beslagkom uitgelikt en is hij weer in de tuin gaan spelen.

Dit was het resultaat:

De volgende ochtend kregen we een warm onthaal op school.
De kindjes zaten gaperig en duf in de klas. De juffrouw vroeg korzelig of we soms kwamen uitdelen.
E: euh ja.
J: hmmm (*frons*)
E: had ik moeten overleggen over het trakteren dan?
J: nee, dat niet
E: Maar, dit was toch de eerste gelegenheid om uit te delen?
J: ja, dat wel….
E: had het beter ’s middags gekund?
J: nee, dat doen we nooit… *zucht* Nou, dan moeten de kinderen hun vakantieverhalen maar ophouden tot vanmiddag.
Juf vroeg verder streng waarom we de traktaties niet hadden afgedekt
J: het moet geheim blijven, doe het plastic er maar weer om. 

De moeder van Thera scheen vervolgens met een felle lamp in mijn ogen en ondervroeg me of er melk en/of ei in de traktaties zat.
E: euh, ja.
M: Nou Thera, dan mag jíj dít niet eten (*priemende blik*) … dat is hééél jammer voor je.
Th: *pruil*
Goeoeoed, Serenity Now. Ik kreeg zin om de moeder van Thera op haar glutenvrije bek te slaan maar dat leek me niet goed voor de sfeer.

Nadat iedereen op zijn stoeltje zat, uitgezwaaid was en vakantieverhalen wilde gaan vertellen, begon het ritueel. De verjaardagsstoel werd gehaald. De verjaardagstaart met kaarsjes werd gehaald. De juf knutselde een prachtige verjaardagsmuts in elkaar: binnen 2 minuten met 5 nietjes (!!! R-E-S-P-E-C-T). Het feest kon beginnen.

Het hele verjaardagsritueel duurde ruim een uur! Volgens een vast patroon werden liedjes gezongen, dansjes gedaan, kaarsjes aangestoken (klas werd verduisterd), er werden zogenaamde vuurpijlen afgestoken en echte sterretjes, Jonas mocht de traktatie tevoorschijn toveren met een spreuk, hij deelde de cakejes uit en tenslotte ging hij de klassen rond met twee zelf aangewezen helpers.

Even voor de duidelijkheid: de samenvatting ooit die ik van de ceremonie uit Jonas had gekregen is: we steken echte vuurpijlen af. Wist ik veel. Achteraf pas begreep ik dat ijsjes inderdaad gesmolten zouden zijn.

Jonas onderging het hele ritueel trots en tegelijk verlegen. Hij vond het leuk om jarig te zijn in de klas een beetje eng als iedereen naar hem keek, maar zijn taken in de ceremonie nam hij zelfbewust voor zijn rekening.

PS. Thera (rechts naast Jonas op de foto) heeft een trosje druiven gekregen uit de lunchtrommel van Jonas dat ze tevreden opsmekte.

Hannah en Alex zaten in de kantine te kijken naar de zwemles van Jonas.
De zwembadmeester was behoorlijk breed en gespierd, en ook een beetje spekkig.
H: waarom heeft de badmeester dikke borsten?
A: hij heeft gewoon erg veel spieren daar, hij is heel sterk
H: O… dan heeft hij zeker ook een heel sterke navel?!

H: schalt in de bakker:
Mama, die mevrouw heeft een heel dikke buik!
(die klant was goddank zwanger, ik heb ook wel eens een vetschort moeten uitleggen).

H: roept in de tuin:
Mama, ik ruik een vieze geur!
Wat is dat!
E: (sist tussen tanden) de buurman rookt een sigaret.
H: (nog steeds loeihard) Rookt buurman Rob een sigaret? Wat is dat, een si-ga-ret?
E: …. (ssst)
H: Bah, ik vind het een beetje stinkerig!

Buren maken knetterende ruzie in de tuin
H: papa, wat doen ze nou?
A: … (probeert betekenisvol met zijn wenkbrauwen te wapperen)
PAP-PA, WAT ZEGGEN ZE?
A: … (ssst)