Jonas en Hannah troffen maandag weer iets aan in hun schoen. Verguld kwamen ze naar boven met de chocolademunten en speldjes (H) en glitterlijm (J). Sinterklaas had ook nog een briefje geschreven. Hij had goed op onze kinderen gelet zeg, de dagen ervoor.

Dag lieve kleine rakkers,

Wat zijn jullie goede pepernotenbakkers!

Goed, de eerste lichting was een ietsje zwart,

maar de tweede lading was perfect en hard.

Sint en Piet vonden ze lekkerder dan snoep,

Jullie kunnen dit wel doen later voor jullie beroep;

bakken in mijn pepernotenfabriek,

met elke ochtend pietengymnastiek.

Gisteren in de prachtige vesting van Naarden,

zag ik jullie nog, tussen de zwaarden!

Eerst mocht ik het kanon afsteken,

toen hebben jullie in mijn slaapkamer gekeken,

en ook in die van de malle pietjes,

jullie zongen daarna nog mooie liedjes.

Dag lieve kinderen, tot op het Sint Vitus,

Dat wordt donderdag één van mijn leukste visites!

Hartelijke groeten van Sint

Vooral met de laatste zin waarin Sint vooruitwijst naar het bezoek aan school waren de kinderen zeer ingenomen. Ze verheugen zich al op het feest!

Vrijdag kwam Hannah uit school met Ko. Dat is de klas-mascotte die beurtelings bij alle kinderen logeert. Op maandag ging Ko weer terug naar school, met in zijn dagboek het volgende verslag namens Hannah:

 

“Dit weekend kwam Ko voor de tweede keer bij me logeren. Ik had me er al erg op verheugd, helemaal nadat Ko een tijdje weg was geweest om bij Buurman & Buurman te helpen klussen.

Ko had nieuwe logeerspulletjes mee: een vestje en een schattig klein aapje, dat was zijn knuffel.

Op vrijdagmiddag uit school hebben we eerst samen gespeeld. Ik heb hem aan al mijn popjes laten zien. Ko mocht ook mee boodschappen doen in het dorp. Hij sliep bij mij op de kamer.

Zaterdag ging Ko mee mijn broer Jonas wegbrengen, hij ging naar de Bevers en daarna naar een verjaarsfeestje. Ik kreeg mijn buurmeisje Josefien te logeren. Zij kende Ko nog van toen ze op de St. Vitusschool zat.

Josefien en ik hebben samen met Ko voor het haardvuur gezeten en Ko sliep daarna bij ons op de kamer. We hebben heel lang gegiecheld en verhaaltjes verteld en we maakten elkaar ook een beetje bang. Het werd zo laat dat papa en mama kwamen zeggen dat we nu echt stil moesten zijn.De volgende dag was Ko erg moe en hij wilde een beetje uitslapen. We gingen eerst tekenen, Ko keek toe wat we maakten. Daarna gingen we met zijn allen naar het Speelbos in Laren. Ko ging mee in de rugdrager. We hebben een wandeling gemaakt door het bos naar ’t Bluk, dat is een theehuis op de hei. Ko en ik kregen appeltaart en appelsap. Ik wilde ook nog een tosti maar dat mocht niet allebei, ik moest kiezen.

Toen het kouder werd zijn we weer naar huis gegaan en daar hebben we toch nog een tosti gegeten. En Jonas en ik mochten even op de tablet spelen.

Na het eten en het Sinterklaasjournaal gingen we naar bed. Omdat het de laatste avond was mocht Ko bij mij in bed slapen, dat vond hij heel gezellig en warm.

Dag lieve Ko, veel plezier bij het volgende kindje en als je weer terug op school bent van je volgende logeerpartij zal ik je weer knuffelen.

Hannah”

Tot onze verrassing kregen we net een mail van juf Marjolijn:

“Deze foto wil ik jullie niet onthouden. Je kunt goed zien dat het “aan”is
tussen jullie dochter en Delano.
Dank voor het leuke logeerverslag van Ko; vanmorgen uitgebreid gelezen en de
foto’s bekeken in de kring. Hannah straalde erbij!”

Zaterdag kwam Sinterklaas aan in Nederland. Op de Bevers mochten Jonas en Julian kijken naar zijn aankomst in Groningen. Op de televisie dus…  O ze mochten ook nog even buitenspelen van de scouting :-/.

Na afloop van het evenement ging Jonas voor het eerst logeren bij Julian. De heren hadden het hier al lang over, en Jonas had vroeg in de ochtend geheel zelfstandig zijn logeertas ingepakt, wij hebben er niets aan hoeven doen. Jonas en Julian hebben de hele middag lekker gespeeld, en op een heel druk uurtje voor het avondeten na, viel het erg mee met het keten volgens de ouders. Ze sliepen om negen uur.

Jonas mocht zijn schoen zetten bij Julian. De volgende ochtend bleken Sint en zijn Pieten langs te zijn geweest: er zaten pepernoten en sinterklaasschuimpjes in de schoen (OK, in een zakje in de schoen, gezien de intens gebruikte gympen van Jonas een heel verstandig plan). Julian was hoogst ontevreden met deze vangst. ‘Snoep!’brulde hij misprijzend, ‘Sinterklaas weet toch dat ik veel meer van speelgoed houd?’. Gelukkig heeft Jonas de gift niet bekritiseerd en hij smekte het zakje genietend leeg.

Zondagmiddag mocht Jonas met Julian en zijn ouders en zusje mee naar de Sinterklaasintocht in Bussum. De jongens troffen het: ze hebben allebei een hand gekregen van de Sint en een zakje snoep van de Pieten. Toen ze weer thuis waren hebben wij Jonas weer opgehaald. Hij zag doorschijnend lichtgrijs.

Hannah was van zaterdag op zondag dus kortstondig enig kind. Zaterdag is ze met Alex naar het verjaardagsfeestje van Boaz gegaan. Zondag wilde ze beslist niet naar buiten. Ze heeft de hele middag lekker zitten tekenen en zingen en ze ging mee Jonas ophalen. Ook Hannah heeft haar schoen gezet, en zij heeft eveneens wat gevangen: plakletters.

Hannah was hier zo ontevreden over dat ze helemaal naar onze slaapkamer toog om haar beklag te doen: ‘Er zit geen chocoladeletter in mijn schoen! Dat komt omdat ik niet in de kamer gedanst heb’ pruilde ze. Wat bleek; op het Sinterklaasjournaal, of tijdens de intocht, was er door presentator Jeroen gezegd dat als je zou zingen en dansen in de kamer er een chocoladeletter in de schoen zou komen. Niet dus, wat een pech. Enfin, ook al  was het foam in plaats van chocolade, Hannah heeft er toch maar mee gespeeld.

Gelukkig was ik er door nicht Cindy (Sinterklaas-fan van het eerste uur) tijdig op gewezen dat het Sinterklaasjournaal maandag begonnen was (door Sylvia Witteman ooit correct betiteld als: een soort 24 voor kleuters, een naar verluidt bloedstollende thrillerserie). Maar het weten is niet voldoende: je moet meekijken om te beseffen door welke emotionele achtbaan je kinderen gaan en om eventuele instructies van Sinterklaas nauwgezet op te volgen.

Nu zingen de kinderen elke dag liedjes voor de schoorsteen (is-ie toch nog ergens goed voor) en ze doen hoopvolle dansjes in de kamer. We zullen zien!

Hannah heeft vrijdag gelogeerd bij opa Huub en oma Elly (samen met Jonas) en zaterdag bij haar Amsterdamse tante. Marjolein heeft er een mooi verslag over geschreven.

*****

Van het weekend was het zover, mijn nichtje Hannah kwam voor het eerste een nachtje logeren. Zaterdag werd ze gebracht door haar opa. Na een glas limonade zijn we onderweg gegaan naar de kinderboerderij naast het Flevopark. We gingen samen met Mette, een vriendin en buurvrouw. Zij had ook een logé, Lucas. Er waren geiten, hertjes, ezels en pauwen en nog andere dieren. Mette heeft de kinderen begeleid bij het aaien van de ezels. Voor mij is er nu eenmaal niet een heel groot verschil tussen een ezel en een neushoorn. Hannah vond het allemaal prachtig ondanks dat ze die morgen in Aalsmeer ook op een kinderboerderij was geweest. Naast de dieren was er ook een speeltuin en Jeugdland daar waren kinderen aan het timmeren onder begeleiding van een volwassene. Er staan daar massa’s zelfgetimmerde hutten. Hannah kon het ene huisje na het andere ingaan.

We hebben samen gegeten en heel veel verhaaltjes gelezen. Daarna ging Hannah tot mijn verrassing meteen slapen en ze heeft doorgeslapen tot de volgende ochtend.

Samen ontbijten was heel gezellig, want Hannah kletst graag. Daarna kregen alle kussens op de bank een nieuwe plek en werden alle knuffeldieren in een sjaal gebonden, zodat ze konden slapen. Toen naar buiten. We gingen op bezoek bij de brandweerkazerne in Oost, kazerne Victor. We gingen nog even naar de Albert Heijn voor wat cake met slagroom bij de koffie. Het was twee voor tien toen we bij de AH aankwamen en het was al vol met mensen, veel kenden elkaar. In een mum van tijd stonden we bij de kassa wij met de cake de meeste andere AH-gangers met bier.

Op de kazerne werden we verwacht en bij de ingang stond een brandweerman ons in zijn uitrukpak op te wachten. Lucas en Hannah kregen meteen een helm. Daarna limonade gedronken met daarbij een groot stuk cake met slagroom. Hannah had me in het weekend al laten weten dat ze dol is op taart en stelde zelfs taart voor als avondeten. Ze had de cake dan ook eerder op dan de brandweermannen die dat enorm vermakelijk vonden. We hebben nog even in het voertuig gezeten en gekeken naar een schaar waarmee auto’s opengeknipt worden. Ik zei dat Hannah dol was op scharen en haren knippen. Hannah brulde meteen: “jaah”. Tot slot kreeg ze een brandweer doe-boekje en stickers en toen met de tram naar huis.

Thuis had ze zin om te gaan schrijven en dat kan ze al heel goed. Jonas, Eveline en Alex kwamen Hannah door het noodweer ophalen en toen was de geslaagde logeerpartij voorbij.

Alex heeft een nieuwe lens. Die levert karikaturale portretten op. De kinderen lachen zich er gek om.

Even hoor: door onze blog kon ik precies nagaan wanneer Jonas op zwemles is gegaan: 28 Maart 2012.

MAART 2012!

Dat betekent dat we nu al 1 jaar en 7 maanden (onderbroken door grote en kleine vakanties) elke woensdagmiddag naar het zwembad, de Poel des Verderfs op en neer gaan.  Jonas vindt zwemmen allang niet meer leuk. Voor de zomervakantie was er sprake van dat Jonas naar badje 4 mocht, maar nu is het al herfstvakantie geweest en sinds de zomer heb ik geen woord meer gehoord over doorschuiven. Voor de vakantie was er kijkles en toen ben ik maar eens aan de badmeester gaan vragen hoe het ging. Of eigenlijk vroeg ik: wat maakt dat hij nog niet naar badje 4 kan, wat is er nog niet in orde? Daar had meester Dennis geen antwoord op.

Meester Dennis met zijn toffe smoel staat namelijk liever naar zijn stagiaire te kijken. Inderdaad een heel leuke meid, een beeldschone bloem in die walgelijk klamme biotoop. Terwijl zij met één kind iets onduidelijks staat te doen in het diepe, staan 9 (!negen! ) natte kinderlijfjes klappertandend toe te kijken. Meester Dennis met zijn vlotte babbels (type: neef Martijn) staat aan de kant, anders wordt zijn haar nat. Hij kijkt beurtelings op zijn aaiped met daarop ‘de administratie’: hokjes met smileys, ik verzin dit niet, en naar de stagiaire. Hem kan het niks verrotten dat die garnalen in het zwembad staan te rillen zolang hij zijn 75 Euro beurt. Nee, zwembaden, zwembadpersoneel, chloor, het geheel is wat mij betreft een vrij accurate representatie van de hel.

De administratie van meester Dennis

Dit alles ga ik natuurlijk niet tegen Jonas vertellen, of zelfs maar laten merken. Maar ik ben nu lang genoeg een brave rustige ouder geweest. Ik ga meester Dennis met zijn brutale bek na elke les de pis lauw maken, totdat hij Jonas bevordert alleen al om van mij af te zijn. Want kennelijk werkt het alleen zo, op zijn Goois. Bah. Woest oneerlijk, dat je alleen als zeurende ouder of lastig kind wordt bediend.

Naschrift: zojuist heb ik blootsvoets en krijgslustig mijn roestige koffie-adem in het gezicht van ome Dennis geslingerd. Oogst: volgende week mag Jonas beginnen in badje 4.

Wat vertrouwde Jonas mij vlak voor de zwemles toe: ik hoop niet dat ik naar badje 4 moet want daar is een heel enge zwemjuf (en dat is WAAR)…. hmmm, wordt vervolgd.

Hannah heeft nu dus een grotere slaapkamer. Voor beide kinderkamers hadden we nog wat meubels en verlichting nodig en dat resulteerde zaterdag in een gezamenlijk bezoek aan IKEA (uiteraard, zou ik haast zeggen). Jonas en Hannah gingen niet in de ballenbak (daar zijn ze nog nooit in geweest), maar mee de winkel in omdat ze moesten kiezen. Wel hebben we gezellig taart & limo gesnoept in het restaurantje.

Wij hebben onze tijd goed benut in de Amersfoortse vestiging en Alex ging nog dezelfde middag opgewekt onze aankopen in elkaar schroeven.

Zondagmiddag konden we eindelijk naar buiten ;-). (Nee, dit houdt geen verband met elkaar).

We zijn lekker uitgewaaid!

Met een fietsenrek is zijn scholierensnoetje compleet.

Nu het herfst is speelt het leven zich steeds meer binnenshuis af. Zoals ik al meldde wordt Sinterklaas al hoopvol toegezongen door de schoorsteen. Eerst moet Sint Maarten nog passeren en dat vervelende Halloween (hoe komt het dat elke kinderopvang in Nederland daar helemaal ape op gaat? OK, en één huishouden in de St. Janslaan… WTF ?).

Maar ik dwaal af: binnen spelen dus. De kinderen luisteren naar gesproken verhalen, ze lezen uren achtereen, en spelletjes doen is weer in trek. Hannah wordt al handig in ‘Wie is het?’ Alleen als we voluit spelen winnen Alex of ik nog. Hannah laat zich bij het stellen van de vragen alleen nog teveel afleiden door haar eigen kaartje. Dan vraagt ze bijvoorbeeld: heeft de jouwe een bril? Terwijl er al geen brildragers meer bij haar overgebleven gezichten staan. Dan blijkt haar eigen figuur een bril te hebben.

Als we met zijn vieren een spel spelen is dat vaak Carcassonne junior. In Jonas zijn klas leren veel kinderen nu dammen en Jonas heeft dat al een paar keer gespeeld. Jonas heeft vandaag Alex uitgedaagd voor een partijtje. Ze hebben 2 potjes gespeeld. Jonas concentreerde zich heel goed, en het tweede potje deed hij al veel beter dan het eerste: daar verraste hij Alex o.a. met serieslagen en een dam.

Verder begint Hannah te klooien met Playmobil en Jonas is natuurlijk nog steeds Prof. dr LEGO, waarover later meer.