Donny vroeg na school of Jonas bij hem wilde komen spelen. Jonas zei prompt ja, zonder de verschrikkelijke consequenties van zijn antwoord te overzien. De moeder van Donny bood aan dat Jonas gelijk een broodje mee kon eten. Maar dat ging Jonas allemaal veel te snel, hij klampte zich vast aan mijn benen.

We hebben daarom afgesproken dat Jonas eerst thuis ging middageten en dat hij daarna een uurtje bij Donny zou komen spelen. De moeder van Donny moest om twee uur weg.

Donny had op school een aantal foto’s laten zien van zijn boksende vader (die slager is) en Jonas maakte zich een beetje zorgen of die grote sterke vader er ook zou zijn “en ik weet ook niet hoe-ie heet”. Tijdens het eten heb ik hem gerustgesteld; de vader is aan het werk, Donny is lief en altijd enthousiast en zijn moeder is vriendelijk en duidelijk. Bovendien is een uur spelen zo voorbij. Toen we aankwamen stond Donny al te glimmen voor het raam zo verheugde hij zich. Hij liet Jonas gelijk zijn motors, dino’s en scheetkussen zien. Intussen stond ‘Ice Age 2’ tetterend aan.

Dit was voor Jonas goed te doen zo en ik mocht gaan. Ik kon amper de vaatwasser uitruimen of ik moest alweer terug. Toen ik aankwam zag ik ze door het raam samen druk bezig met het speelgoed van Donny. Zijn zusje Nicky satelliette om hen heen. Het was allemaal prima gegaan volgens de moeder van Donny. Van Jonas kreeg ik uitsluitend de informatie dat Donny een Spiderman-poster op zijn kamer heeft hangen. De volgende keer komt Donny bij ons.

Jonas heeft vandaag van klasgenoot Gino een vriendenboek te leen gekregen om in te schrijven wat hem zoal bezighoudt en wat hij van Gino vindt. Dichter dan dit kunnen jongetjes van vier een poëzie-album-uitwisseling niet benaderen…

Zaterdag was het feestje van Jelle. Om half twee bracht Alex Jonas naar Jelles huis. Jonas wilde Alex eerst niet loslaten. Hij heeft het toch gedaan om zijn cadeautje aan Jelle te overhandigen. Jelle kreeg LEGO van Jonas, en van alle andere kinderen.

Toen Alex weg was ging het al beter. De jongens kregen eerst pakje drinken en toen gingen ze snel in de auto om naar de speeltuin in Laren te gaan.

In de speeltuin gingen de mannen los. Jelle, Jadon, Donny, Luke en Jonas hebben overal druk gespeeld (Gino kon er niet bij zijn): op de trampolines, klimtoestellen, de kabelbaan, de zand&waterbak en op de schommels. Na een tijdje kregen ze het verhaal van Woeste Willem voorgelezen en vervolgens gingen ze de schat van Woeste Willem opgraven in de zandbak. Ze hebben de piratenschat gevonden, het waren kleine cadeautjes van Cars. Alle kinderen haalden hun piratendiploma.

Tot slot hebben ze in de speeltuin patat gegeten en daarna gingen ze weer met de auto terug naar het huis van Jelle. Jonas had een heerlijke middag gehad en ’s avonds in bed (niet lang na terugkomst) ging hij lekker dromen over zijn belevenissen.

We hebben voor het eerst een ‘echte’ oppas geregeld. Rondvragen op de hardloopclub leverde het ruime aanbod van drie oppassers op. De eerste die reageerde was Fendy (“Ja, Wendy met een F”). Zij komt donderdag een paar uur op onze slapende kinderen passen. Ze is vandaag even langs geweest om kennis te maken. Het leek me een heel leuke en verstandige meid. Nu kunnen wij met de voetjes van de vloer, jihoe!

—
Naschrift 13-11:
Het is goed gegaan. Hannah vond Fendy reuze interessant, Jonas moest even wennen (zoals verwacht). Fendy heeft even met de kinderen gespeeld en ze heeft ze voorgelezen. Wij hebben Jonas en Hannah daarna ingestopt. Ze gingen allebei rustig slapen. Fendy slingerde een DVDtje in het apparaat en wij gingen op pad. Iedereen blij!

Gisteravond ging de bel. Ik deed de voordeur open en keek geroutineerd op collectant-hoogte, toen er plotseling een klein lijfje langs mijn benen de gang in glipte. Het was Jelle met een grijns van oor tot oor. Hij kwam Jonas een uitnodiging brengen voor zijn verjaardagsfeest.

Jonas heeft volgende week zaterdagmiddag dus zijn eerste partijtje bij Jelle, met vier andere jongens uit zijn klas: Gino, Luke, Donny en Jadon. Jonas was blij en een beetje verlegen over de uitnodiging. Het wordt vast hartstikke leuk.

Ik vroeg Jonas welke kinderen hij zou uitnodigen als hij nu een feestje had. Dat zouden dan Jelle, Gino, Luke, Finn en Padraíg zijn “en verder niemand”. Dat weten we dan ook weer. Ik ben benieuwd hoe de gastenlijst er over een half jaar uitziet, als Jonas’ eerste verjaardagspartij zal zijn.

Vorige week moest Hannah naar het consultatiebureau voor de halfjaarlijkse controle. We waren te laat en dat kwam me op een standje te staan van de bureaucratesse, die snibde: ‘ik heb het dossier al opgeborgen’. Ja, het was al ZES over drie. Ik ben diep door het stof gegaan, ik heb nederig mijn excuses aangeboden en uiteraard niets gezegd over de opgeteld vele, snikhete wachturen die ik daar in Biosphere 2 met de kinderen heb doorgebracht. Het leek me niet het goede moment. ‘Vooruit dan maar’, we mochten nog.

Hannah ging direct aan de slag in de wachtkamer, ze had geen tijd te verliezen. Er is daar een babypop die ze driftig bemoedert. De pop was nog eerder uitgekleed dan zij zelf.

Hannah woog 12,6 KG en mag 91,2 CM. Daarmee volgt ze precies de groeicurves, maar met een halve standaarddeviatie onder het gemiddelde. Ze is dus iets kleiner en iets lichter dan gemiddeld.

Haar spraak en motoriek en zicht waren allemaal in orde. Hannah stapte de kamer rond als ware zij de co-assistent (ze volgde vanzelfsprekend de dokter toen die de andere spreekkamer in geroepen werd). Op mijn verzoek keek de dokter nog even in haar oren, die waren schoon en ‘rustig’. Haar ondertandjes moesten we beter poetsen (en vaker 🙁 ). En aangezien Hannah haar avondeten vaak versmaadt, moeten we haar voortaan van alle menu-onderdelen op het bord één hap laten proeven. Uitspugen mag, maar de hap moet de mond in zijn geweest. Zo went ze aan de smaak van het eten en gaat ze vanzelf meedoen zei de CB-arts.

Ik hoop dat het waar is, want het uitvoeren van deze adviezen betekent elke maaltijd 3×2 minuten vrij worstelen. Gevolgd door een kooigevecht in de badkamer.

Maar goed, onze opvoedingsvergunning is weer met een half jaar verlengd!

J: “Mama/papa wat eten we vanavond?”
E/A: “X, Y of Z.” (noemt schotel van de dag)
J: (hartgrondig:) “BAH!”

Dit gesprek met Jonas vindt letterlijk elke dag plaats.

Alleen het aanbod van snackbar Henk kan Jonas’ goedkeuring wegdragen. De dagelijks wisselende, culinaire herrie die zijn ouders produceren, pfffft nee; geef zijn portie maar aan Fikkie. In theorie althans, want in praktijk eet Jonas meestal redelijk goed mee.

Vandaag is Alex met de kinderen naar de hei geweest. Ze hadden een tas mee voor alle schatten die ze wilden bewaren. Ze hebben ook mooie stokken gevonden die ze vlijmstokken, grijparmen, bezemklauwen en nog andere namen gaven.

Vorig weekend was een evenementenfestijn. Op zaterdag ben ik met Jonas naar theater ‘De Speeldoos’ in Baarn geweest, voor een voorstelling van Lejo (de vingerpoppetjes uit Sesamstraat). Het was er streng verboden te fotograferen of te filmen, maar voor een impressie klik hier). Jonas heeft genoten, zeker toen hij halverwege de voorstelling zijn handen van zijn oren durfde te halen. Na afloop stond er een glas limonade en een spekkie klaar en toen mochten we zelf Lejo-oogjes knutselen. Daar spelen Jonas en Hannah nu thuis poppentheater mee.

Op zondag kwamen ex-buren Giel en Carol met Finn en Rosa op bezoek. Het was heel gezellig. Finn en Jonas en Hannah hebben samen gespeeld en we hebben samen geluncht. Baby Rosa sloeg in als een bom bij Hannah. Ze vond haar lief en ze keek met ontzag toe hoe baby Rosa een indrukwekkende woedeaanval kreeg, toen ze niet snel genoeg werd voorzien van eten. We hebben echter geen foto’s gemaakt, we hadden alle hens aan dek nodig.

’s Middags waren we uitgenodigd door Yaël en Maickel en Boaz om in Amsterdam te komen spelen en eten. We zijn naar het Martin Luther King park gelopen/geloopfietst. De ouders stonden in de warme najaarszon te kletsen (en te fotograferen, eindelijk!) terwijl de kinderen op alle mogelijke manieren het speeltoestel bestormden. Eenmaal terug in huis werden we getrakteerd op een heerlijk hartige, hete soto-soep.

Een prima weekend dus!