We hebben de woordenlijst van Jonas van 0-2 jaar opgeslagen in een blogpost van 22 mei 2009. De woordenschat van Jonas groeit nu zo explosief dat het niet meer is bij te houden. In de woordenlijst links vermelden we voorlopig alleen zijn meest opmerkelijke woorden, totdat Hannah begint te praten, dan krijgt zij een eigen column.

Het is stil op het blog. We zijn veel aan het klussen in Bussum, of we zijn onderweg er naartoe. Waar we ook zijn, Hannah’s schema gaat gewoon door. Dat gaat van slapen, borst, luier, spelen, slapen, hapje, luier, spelen, slapen, enzovoort. Pure topsport.

Ook Jonas maakt veel mee deze dagen. Hij is vaker een dagje bij zijn opa’s en oma’s en bij tante Marjolein. Af en toe gaat Jonas mee naar Bussum. Maar Jonas vindt werkmannes van dichtbij een beetje eng -vooral de herrie die ze maken. Voor de veiligheid klemt hij zich dan vast om onze benen en dat klust dan weer behoorlijk beroerd.

Jonas heeft vrijdag een schoorsteen gemetseld van Duplo. Hij gebruikte hiervoor alleen de viertjes, andere stenen mochten niet meedoen. Alex hoorde de hele tijd ‘deze past niet’, ‘nee, past niet’, ‘deze niet’, waarna er een zesje of een achtje terug werd gesmeten in de echoënde IKEA-bak. Na elk gevonden viertje klom Jonas steeds opnieuw van zijn stoel op zijn tafel om het steentje op de toren te poten. Na een kwartiertje geduldig graven en klimmen had Jonas alle viertjes gevonden.

TADAAA!

Zaterdag kwamen Yaël en Boaz op een zaterdags ontbijtbezoek. De mannen verdragen elkaar uitstekend en Boaz vond het speelgoed van Jonas heel interessant (andersom ook trouwens), maar het spelen gaat nog ieder voor zich.

Onze kleine lieve Hannah (door Jonas consequent aangeduid als Hannahtje) is sinds een week begonnen met vast voedsel. Bij haar eerste hapje (nectarine-abrikoos-blenderfantasie) waren we zo aan het genieten van het tafereel dat we vergeten zijn een foto te maken. De tweede keer dat Hannah ‘echt’ ging eten heb ik eerst het toestel klaargezet en toen pas het wortelhapje.


Hannah straalt als ze met ons aan tafel zit en eten doet ze met veel plezier. Ze wil wél graag zelf het eten van het lepeltje happen; ze houdt er niet van als wij voedsel in haar mondje metselen ende plamuren.