Jonas is behoorlijk goed in het uitspreken van namen. Zijn eigen naam evolueerde echter langzamerhand van Totasj naar Jojas naar Joashje (= Jonasje). Maar vandaag sprak hij opeens heel duidelijk Jonas uit. En het bleef niet bij een keer: Jonas is om. Waarlijk een mijlpaal!

We wonen nu drie weken in ons nieuwe huis in Bussum. We hebben al veel foto’s gemaakt, maar omdat de computer van Alex nog niet is uitgepakt, kunnen we die nog niet op het blog zetten. Daarom hier een paar foto’s die nog genomen zijn in ons oude huis in Amsterdam.

Jonas heeft voor het eerst zijn schoen gezet in Amsterdam. De oogst was een tijdschriftje voor peuters: de Pippo. Een bonus was dat we Sinterklaas bíjna op zijn tabberd trapten, we hoorden nog een paar voetstappen en toen sloeg de voordeur dicht. ‘Sinterklaas!’ luidfluisterde Jonas vol ontzag.

Verder is Jonas voor de vierde keer in zijn leven uit logeren. Alle keren ging het om een nachtje slapen bij de opa’s en oma’s, om en om. Hij vindt het geweldig, en wij kunnen meer werken in het nieuwe huis in Bussum.

Jonas en Hannah hebben afscheid genomen op het kinderdagverblijf. Alex en ik vonden het geen leuk moment maar we weten niet hoeveel de kinderen ervan begrijpen. Hannah kraaide het uit, Jonas heeft alle kindjes en de leidsters een dikke zoen gegeven. Uit de afscheidsknutsels en -brieven bleek dat ze op het Kinderhonk erg dol waren op allebei onze kinderen. Dat was héél vleiend om te merken. We waren trots als pauwen.

O en ik zou het bijna vergeten: op woensdag hebben Jonas en Hannah een griepvaccinatie gekregen in de RAI. Jonas was diep onder de indruk van de grootte van de hal. Hij voelde nattigheid toen hij bij één van de vrijwilligers op schoot getrokken werd om door een andere vrijwilliger geprikt te worden. Op dat moment zette hij het op een brullen. Volgens Alex reageerde hij niet op de prik zelf. Na de prik stopte hij abrupt met huilen. Vervolgens nam hij grif de trofeeën (vlag & appel met sticker) in ontvangst. Hannah was helemaal nergens van onder de indruk, ze heeft geen kik gegeven. Taai koekie!

Van een collega kreeg ik -bij wijze van blik in de toekomst- deze clip toegestuurd. Zulke toekomstmuziek is het niet, ik vond het nu al angstaanjagend herkenbaar!

Afgelopen zondag was Jonas met opa Huub op de kinderboerderij in Aalsmeer. Hij werd gespot door de fotograaf toen hij net lekker aan het werk was.

Op dinsdag en donderdag gaan Jonas en Hannah naar kinderdagverblijf Het Kinderhonk. Volgende week is hun laatste week, daarom hebben we een paar foto’s gemaakt van de leidsters en de kindjes.



Jonas vertelde er vandaag uit zichzelf dat papa en mama gaan verhuizen naar Bussum. Estella (leidster met blonde krullen) vroeg: ‘En waar ga jij wonen Jonas?’ Waarop hij uitriep: ‘AMSTERDAM!

Over (voor)lezen gesproken, zo stelde ik het me ongeveer voor:

Maar zo ziet het er meestal uit:

Als ik goed had geluisterd naar Brigitte Kaandorp had ik kunnen weten dat dit soort sfeerwaanbeelden voortkomen uit indoctrinatie door een samenzwering tussen Libelle, Unilever en Allerhande.

Als peuter moet je toch érgens je woordenschat op peil houden.

Jonas is een Echte Lezer en sinds kort heeft hij zelfs zijn eigen leesfauteuil (met dank aan oma Henny). Hij maakt er graag en veel gebruik van.

Hannah blijkt het in Jonas’ fauteuil ook enorm naar haar zin te hebben. Zouden we te maken hebben tweede Echte Lezer in de dop?

Een brave supporter van de Watergraafsmeerse Boys ’07 zat schijnbaar rustig te peinzen op een panda in vak M.

Plotseling en zonder zichtbare aanleiding veranderde hij in een harde kern hooligan… Testosteronas.
NGNGNGNG
GNGNGNG
WROAGGGGH
KGKGKGGGGG
AIAIEIAIEIAIEAIAH

Nadat hij de panda met Ippon kansloos verslagen had, slingerde hij verder door Zijn Apekooi

tot op Zijn Apenrots en zag dat het goed was.