Verder die dag:
Een tête à tête met Dirkje

Ernstige overpeinzingen op vervoermiddelen allerlei:


En een klein, blij Purkie:

Kort shownieuws: Hannah kan zich zelfstandig van haar rug op haar buik draaien! Terugdraaien lukt nog niet, daarvoor roept ze hulp in van haar ouders.

Van de week hebben we Hannah voor het eerst gebaad in de Tummytub.
Zie hier de reportage:

We gaan regelmatig naar de kinderboerderij hier in de buurt. Jonas weet inmiddels precies wat hij daar allemaal kan doen. De kinderboerderij kent veel vaste bezoekers, onder wie Lucas en zijn ouders. Jonas is een maand jonger dan Lucas en als ze elkaar zien dan rennen ze onmiddellijk op elkaar af. Ze draven vervolgens samen het terrein over, van de pauwen naar de cavia’s via de eenden.

Als je het je leuk lijkt om acht cavia’s tegelijk een meter de lucht in te zien springen moet je ook eens meegaan.

In het begin had Jonas vooral oog voor het speeltuig, nu krijgt hij ook steeds meer interesse voor de dieren. Vooral de varkens Bonny en Dirkje hebben zijn speciale belangstelling.

Jonas mocht vandaag mee op expeditie naar de nieuwe Gamma Megastore in Amsterdam-Zuidoost. Onze kleine werkmannes-spotter vermaakte zich opperbest in de winkel. “Hamer, ja hamer“, “werkmannes tagen ook, gg gg gg“, “Bijl. Papa ook daan. Houten maakt. Puur aan ja“. “O kijk is, werkmannes daa. Ja daa.” (Jonas wijst bebaarde mannen met houthakkersoverhemden en bodywarmers aan).

Tijdens het afrekenen bood de caissière Jonas een echte werkmanneshelm aan. Op de vraag of hij er wel een wilde hebben, antwoordde Jonas uit de grond van zijn hart “ja”! Sindsdien hebben we een werkmannes met een gelukzalige blik in huis rondlopen.

Voor het eerst in de buikdrager.

Je zou het misschien niet zeggen als je Jonas zo ziet:

hoewel, als je hem zo ziet misschien al een beetje meer:

Jonas is in zijn terrible twos aangeland. Dat wil zeggen dat Jonas ondeugender en dwarser is dan we van hem gewend waren. Hij klimt, valt, gilt, springt, weigert te eten, weigert te drinken, weigert te komen, verstopt dingen, smijt met dingen, spuugt op dingen (waaronder ouders), slaat met dingen op andere dingen.

Vandaag op de crèche moest hij voor het eerst op de gang staan (10 seconden). Samen met zijn partner in crime Rutger (Rugter voor Kinderhonk-intimi). Een beetje Amsterdamse ouder gaat dan op hoge poten naar de crèche om tegen de leidsters te bulderen ‘Dat doet ons kind niet!’. Maar na de slaapzaalscène van vorige week weet ik beter.

Als Jonas op bed ligt moeten we samen heel hard lachen om al zijn fratsen. Maar op het moment zelf kan het er fel aan toe gaan.

Tegelijkertijd is Jonas nu heel verlegen bij nieuwe mensen en in nieuwe situaties en gaat hij soms weer hartverscheurend huilen bij het afscheid op de crèche.

Toen we Jonas in zijn romper over ons Limburgse erf lieten rondscharrelen, konden we niet bevroeden dat zijn kledingstijl hem zou inspireren tot het Willen Volbrengen Van Grootse Daden.

In de oudheid bedachten de Grieken de atletiek-meerkamp. Een van de meest tot de verbeelding sprekende onderdelen was het discuswerpen, dat sindsdien een lange evolutie heeft ondergaan.

Jonas maakte zijn handen goed droog en schatte de windrichting en -snelheid in.

Hij nam een aanloop, woog het gewicht van de mand in zijn handen…

…tolde om zijn as om de mand verre van zich te slingeren…

Maar daar hebben we geen foto van.

Nadat we een week in het Zomerhuisje op landgoed Baasdam hadden doorgebracht, sloegen we ons kamp op in huisje Hazelmuis in Zuid-Limburg, tussen Epen en Vaals. We hadden er een prachtig uitzicht op het Geuldal.

Slideshow met foto’s van Huisje Hazelmuis

Deze week is Hannah begonnen met wennen op de crèche. Dinsdag is ze twee uurtjes gebleven. Eén uur met mij erbij en één uur alleen. Ik vind het weer wennen om ons kind achter te laten, ook al is het de tweede keer dat we dit meemaken.

Vandaag is Hannah vier uur geweest. Ze had deze keer moeite om in slaap te komen en ze had daarbij gehuild. Pfff, voor mijn door hormonen vertroebelde brein reden genoeg om voorgoed van het hele crècheplan af te zien. Thuis heeft Hannah goed gegeten en daarna lag ze in haar bedje te lachen en kletsen tot ze in slaap viel.

Maar goed, Jonas is nu zeer op zijn gemak op de creche dus dat is helemaal goed gekomen. Sterker nog; terwijl ik Hannah ophaalde hoorde ik live hoe Jonas de slaapzaal op stelten zette. Hij was verschrikkelijk aan het keten. Met zijn gekwetter hield hij alle andere kindjes uit hun middagslaap. *schaam*

kleine APEKOP!

In de eerste week van onze vakantie bewoonden we het idyllische Zomerhuisje op landgoed Baasdam. Het huisje ligt prachtig aan de rand van een bos, en het was er heerlijk rustig. We hebben er met volle teugen van genoten.

Slideshow met foto’s van Zomerhuisje Baasdam